Archive for » May, 2009 «

May
31

มาถึงคอนเสิร์ตส่งท้ายเดือนพฤษภาคม
Cafe on Stage คอนเสิร์ตแบบโก๊ะ..โก๊ะ
เริ่มแสดงประมาณทุ่มครึ่ง
กว่าจะเลิกก็เกือบเที่ยงคืน
นั่งกันเมื่อยเลยทีเดียว
คอนเสิร์ตแบบทอล์กโชว์ ไม่ค่อยมีแบบลุกเต้น
เล่นทำให้หวานใจแอบงีบไปพักนึง
คนเยอะทีเดียว

หลังจากคอนเสิร์ตเลิก
ฝูงชนก็ค่อยๆ ไหลจากชั้นบน
มายังข้างล่าง
ประจวบเหมาะได้เวลา BTS ขบวนสุดท้าย
ผู้ที่มีบัตรโดยสารอยู่แล้วก็สามารถใช้บริการได้ทันที

ไปส่งหวานใจที่บ้าน
กลับมาแทบสลบ
จริงๆ วันนี้ก็ไม่ค่อยทำอะไร
ไม่รู้ทำไมเหนื่อย
ท่าทางจะไม่สบายแล้ว

 :cry::cry:

Category: Live  Tags:  One Comment
May
31

ปิดท้ายเดือนนี้กับ
Yamagoya
สาขาถนนสุรวงศ์ ติดกับโรงแรมตะวันนา

ช่วงนี้ หวานใจ ไม่ค่อยสบายใจ
กินกันไปเงียบๆ
..แต่ก็อิ่มแหละ..
เดินแทบไม่ไหว

Category: Yummy  Tags: ,  Leave a Comment
May
30

วันนี้คิดถึงประเด็นนี้ขึ้นมา
เหตุมาจากหวานใจ
ซึ่งคงไม่ขอพูดถึงรายละเอียด
ปัญหาเกิดมา.. ก็ต้องแก้กันไป
หวานใจ.. สู้..สู้

 :lol::lol:

ความ “ศรัทธา” ในตัวสินค้า มันอยู่ที่ตรงไหน
มันอยู่ที่ “ชื่อ” – ความมีชื่อเสียง
มันอยู่ใน “คุณภาพ”
หรือมันอยู่ใน “สิ่งที่คนผลิตอยากให้เป็น”

สำหรับ ความมีชื่อเสียง และ คุณภาพนั้น
มันก็เรื่องปกติสามัญ ที่ใครๆ ก็เข้าใจกันดี
มีชื่อเสียงโด่งดัง คุณภาพดี บอกต่อๆ กันมา
ใครก็อยากจะลองใช้สินค้าเหล่านั้น
ตรงนี้เป็น “ความอยาก” ก่อนนะ
เรื่องถูกใจหรือไม่ นั่นอีกเรื่องนึง
อย่างน้อย แรงจูงใจ เล็กๆ น้อยๆ ก็สามารถเป็นจุดเริ่มต้นของการ “ศรัทธา” ได้เป็นอย่างดี

คราวนี้มาคุยกันถึงเรื่อง
“สิ่งที่คนผลิตอยากให้เป็น” กันบ้าง
ซึ่งออกจะเป็นเรื่องซับซ้อน ซ่อนเงื่อน มีหลายประเด็น
สินค้าหลายอย่าง ถูกกำหนดให้มันเป็นอย่างที่คนผลิตต้องการ

เช่น
เราซื้อ “กระดาษเช็ดหน้า” แต่เราเอาไป “เช็ดก้น”
ถามว่าผิดไหม
..ไม่ผิด..
เราซื้อมาใช้ เราจะใช้เช็ดอะไรก็ได้
แต่เราไม่สามารถเดินเข้าไปในร้านค้า บอกขอซื้อ “กระดาษเช็ดก้น”
แล้วหวังให้พนักงานหยิบ “กระดาษเช็ดหน้า” มาให้ได้
เพราะมันเป็น brand
ซึ่งหลาย brand นั้นมีความซับซ้อนมากกว่านั้น
เช่น รถยี่ห้อหรู ไม่อนุญาตให้ใช้เป็นแทกซี่ เป็นต้น
(ถึงแม้ เราจะซื้อมาด้วยเงินของเราก็ตาม)
เราชอบ เราศรัทธาในยี่ห้อ แต่เราเอาไปทำอย่างอื่นไม่ได้ 

:cool::cool:

เมื่อเวลาผ่านไป
ข้อกำหนดของ brand ทำให้เกิด
“ความ..ไม่ศรัทธา”
brand royalty ก็จะหายไป 

 

Category: Diary  Tags: ,  Leave a Comment
May
29

วันศุกร์อีกแล้วจ้า
ถึงเวลาคอลัมน์ YummY FridaY เช่นเคย
หลายต่อหลายครั้ง
ร้านที่แมวดื้อเลือกที่จะเข้าไปใช้บริการ
มักจะเป็นร้านน่ารักๆ คือตกแต่งจุ๊กจิ๊ก
สามารถนั่งชิลๆ ไปได้
ยิ่งถ้าหากมีอาหารหน้าตาแปลกๆ หรือของหวานอร่อยๆ
ยิ่งจะทำให้แมวดื้อหลงรักร้านนั้นได้ง่าย
ร้านที่จิ๊กมาแปะไว้วันนี้
เป็นรูปแบบบ้านที่นำมาทำเป็นร้าน
ข้อมูลจากเว็บไซต์ www.bkkmenu.com

== เริ่มต้นการคัดลอก ==

ที่ตั้ง: เลขที่ 52/34 ซอยสมาคมชาวปักษ์ใต้ ถนนพุทธมณฑล สาย 2
แขวงศาลาธรรมสพน์ เขตทวีวัฒนา กรุงเทพฯ
โทร: 0-2448-3385
เปิดบริการ : 11.00 – 21.00 น. หยุดวันอังคาร
ราคาต่อท่าน: (โดยประมาณ) : 200 บาท 

Blooming Season เป็นบ้านชั้นเดียวหลังขนาดกลางตั้งอยู่ในสวนเล็กๆ
บรรยากาศน่ารักตกแต่งแบบ English Country ตัวร้านแบ่งออกเป็น 3 โซนให้
เราเลือกนั่ง โซนแรกเป็นระเบียงด้านนอก มองเห็นวิวต้นไม้และสนามหญ้า
เขียวๆ มุมหนึ่งมีชิงช้าไม้สีขาวให้นั่งเล่นด้วยค่ะ ก้าวเข้ามาภายในบ้านด้านขวา
เป็น Bakery Corner สำหรับนั่งจิบชากาแฟ มีเก้าอี้หวายสีขาวกับหมอนอิงสีหวาน
ผนังติดระเบียงเป็นกระจกใส มองเห็นวิวสวนสีเขียวร่มรื่น มาที่โซน Dining
สร้างบรรยากาศอบอุ่นโทนสีส้มอ่อน ตกแต่งด้วยภาพวาดอกไม้และโคมไฟ

สบายตากับบรรยากาศน่านั่งแล้ว ได้เวลาอร่อยกับหลากเมนูโฮมเมดทั้งคาวและ
หวาน เริ่มที่เมนูเรียกน้ำย่อย Caesar Salad (130 บาท) เมนูเบาๆ สำหรับสาวรัก
สุขภาพ ผักออร์แกนิคสดกรอบ คลุกเคล้ากับน้ำสลัด พร้อมชิ้มขนมปัง เบคอนทอด
และชีสขูดฝอย ต่อด้วยของว่างแบบไทยๆ เมี่ยงหมูย่าง (130 บาท) สูตรพิเศษ
ประกอบด้วยเนื้อหมูหมักย่างนุ่ม เครื่องเมี่ยง ผักสด และน้ำจิ้มรสเด็ด ต่อด้วย
สลัดกุ้งย่างสไปซี่ (140 บาท) กุ้งย่างเนื้อหอมหวาน พร้อมผักสลัดคลุกเคล้ากับ
น้ำสลัดรสแซ่บจัดจ้าน

ชิมเมนูจานเดียวที่ไม่ธรรมดาๆ บ้าง อย่างเช่นจานนี้ ข้าวผัดกระเทียม
ปลาหมึกผัดไข่เค็ม (120 บาท) ข้าวผัดรสกระเทียมกลมกล่อมพร้อมชิ้นไข่แดง
ของไข่เค็ม เสิร์ฟพร้อมปลาหมึกผัดไข่เค็มรสเข้มขึ้นถึงเครื่อง ต่อด้วย Spaghetti
Carbonara (140 บาท) สปาเก็ตตี้ผัดกับครีมซอสรสนุ่ม โรยหน้าด้วยแฮมทอด
หอมๆ ประเภทสเต็กก็มีนะคะ Pan-fried Pork Fillet with Mushroom Sauce
(175 บาท) สเต็กหมูเนื้อนุ่ม ราดซอสเห็ดชิตาเกะ เสิร์ฟกับผักและมันฝรั่งบดทอด
และ Pan-fried Sal on with Cream Sauce (230 บาท) สเต็กปลาแซลมอน
ชิ้นใหญ่ ราดด้วยครีมซอสรสกลมกล่อม

ส่วนของหวาน มีลองเบเกอรี่ฝีมือเจ้าของร้านค่ะ Orange Poppy Seed Cake
(55 บาท) เค้กส้มที่นี่เค้าไม่เหมือนใคร เพราะมี Poppy seed กรุบๆ แทรกอยู่
ตามเนื้อเค้กด้วย, Blueberry Cheese Pie (75 บาท) บลูเบอรี่ชีสพาย ชอบใจ
ตรงเนื้อชีสเบานุ่มมากๆ และสุดท้าย White Choc Cheesecake (175 บาท)
แบ่งเป็นชั้นคุกกี้โอรีโอ้ เนื้อเค้ก และบนสุดเป็นครีมสดและไวท์ช็อคโกแลต 

Link: www.bkkmenu.com

Category: Yummy  Tags:  Leave a Comment
May
28

วันนี้มีโอกาสได้ดูภาพยนตร์เรื่อง Identity
 ภาพยนตร์เรื่องนี้ เคยเข้าฉายในบ้านเรา ประมาณปี 2546
จาก Description ที่ระบุไว้
ทำให้กระตุ้นต่อมอยากดูขึ้นมา
กับเรื่องราวลึกลับ ซ่อนเงื่อน
แต่พอได้ดูจริงๆ แอบผิดหวังเล็กน้อย
มันขาดหลายอย่าง
ไม่ว่าจะเป็นบทภาพยนตร์ที่ค่อนข้างอ่อน
เกริ่นนำมาเสียยืดยาว แล้วมาทำลายเอาดื้อๆ
ซึ่งมันต่างจากการเล่าเรื่องแล้วมาหักมุมนะ
มุมมองของกล้องที่เรียกว่ามุมปกติ
คือออกจะเป็นมุมตรงๆ มากกว่าจะมีมุมก้ม มุมเงย
การตัดต่อยังไม่ค่อยลื่นไหลนัก
ฉากลึกลับ ซ่อนเงื่อน จืดมาก
หากใครเป็นแฟนภาพยนตร์สยองขวัญ อาจเบื่อได้กับภาพยนตร์เรื่องนี้
แมวดื้อเรท: 4.5/10

 

Category: Movie  Tags:  Leave a Comment
May
27

วันนี้นั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
สมองก็มาหยุดคิดอยู่ตรง “rule”
ที่แมวดื้อมักจะใช้ติดปาก
ความหมายของมัน อาจไม่ใช่ “กฏ” ตายตัว
หรือสิ่งที่อ้างอิงอะไรได้
แต่ก็เป็นการพยายามหาคำอธิบายมาสนับสนุนแนวคิด
(ในบางกรณี..อาจเรียกได้ว่า “ข้ออ้าง”) 

ตอนเด็กๆ หลายคนอาจมีพฤติกรรมแบบนี้
“five second rule”
เวลาทำอาหารตกลงพื้น
ก็รีบหยิบขึ้นมาเช็ดๆ แล้วส่งเข้าปาก
พร้อมบอกว่า 5 วินาที เชื้อโรคไม่ทันเห็นหรอก
เอิ้ก..เอิ้ก

หวานใจชอบใช้
“one hour rule”
ไม่ว่าจะอยู่ ณ สถานที่ใด
สามารถไปยังอีกสถานที่หนึ่งได้
ในเวลา 1 ชั่วโมง
 :cry::cry:

แมวดื้อ “เชื่อ” ว่า
rule เหล่านี้
เป็นเกราะที่ป้องกันตัวเอง
จากสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
เมื่อสร้าง rule ขึ้นมาแล้ว
สามารถทำตาม rule นั้นได้
ตัวผู้สร้าง ก็จะเกิดความสบายใจ
แม้ว่าบางอย่างอาจจะผิด แต่ก็รู้สึกผิดไม่มาก
เป็นต้น

คิด..คิด แล้วก็ขำเหมือนกัน
rule บางอัน ก็ถูกสร้าง (คิด) ออกมาแบบเด็กๆ
ประมาณว่า เอาตัวรอด จากการถูกผู้ปกครองหรืออาจารย์ทำโทษ

คิดไปคิดมา
ย้อนกลับมาดูตัวเอง
แมวดื้อสนใจ gadget เป็น
“The 3rd rule”
เหมือนกัน
ฮ่า..ฮ่า


copyright 2009 photo taken and graphic by naughtycat

เริ่มจากอะไรดี
เอา Palm OS PDA ก่อนแล้วกัน
Gadget ที่ทำให้เป็นที่รู้จักกันในหลายเว็บบอร์ด
เลข 3 ในเรื่องนี้ มีสองประเด็น
ประเด็นแรก
ใช้งาน Palm OS เวอร์ชัน 3.x – 4.x – 5.x
ก่อนที่ปัจจุบัน (ในอนาคตอันใกล้) จะมี Palm WebOS แทน ภายใต้แบรนด์ Palm
ประเด็นที่สอง
ใช้งาน Palm OS PDA แบบจริงจัง มา 3 แบรนด์ ได้แก่
Palm (palmone) – Sony (CLIE) – Tapwave (Zodiac)
แบบที่ไม่จริงจัง ก็มี 3 แบรนด์เช่นเดียวกัน
Handspring (visor/treo) – Garmin – Xplore

หลังจากพักเรื่อง Palm OS (PDA)
ก็มาสนใจเครื่องเล่นเกมมือถือ
ก็มาเล่น Sony Playstation Portable (PSP)
ติดตามข่าวสาร หาข้อมูล ศึกษามาเรื่อย
ตั้งแต่เฟิร์มแวร์เวอร์ชัน 1.0 – 2.x -3.x
แล้วก็เปลี่ยนสถานะจาก PSP กลายเป็นที่ทับกระดาษไป
ยังเล่นได้อยู่ทุกเครื่องนะ แต่ไม่ได้เล่น
เหอเหอเหอ
ปัจจุบัน PSP มีเฟิร์มแวร์ล่าสุดเวอร์ชัน 5.50

มาดูเครื่องคอมพิวเตอร์กันบ้าง
กับระบบปฏิบัติการ Microsoft Windows
ขอเรียกเป็น 3 ยุคก็แล้วกัน
Windows 3.x – Windows 95/98/ME – Windows NT/2000/Server/XP
เวอร์ชันที่ออกในยุคเดียวกัน ไม่ค่อยรู้สึกถึงความแตกต่าง
อาจมีบ้างในส่วนของ “น้ำจิ้ม” แต่หลักๆ แล้วก็คล้ายกัน
หลังจาก Windows XP SP2 แล้วแมวดื้อก็ไม่ได้แตะ Windows อีกเลย
ปัจจุบัน.. เป็นเวอร์ชัน Windows 7

หลังจากหักดิบตัวเอง
โบกมือบ๊ายบาย Microsoft Windows
มาหันมาซบอก Apple
ใช้งาน Mac OS X มาไม่นาน
เริ่มสะสมความแก่ มาด้วย
Mac OS X 10.3 – 10.4 – 10.5
ปัจจุบัน.. อยู่ที่เวอร์ชัน 10.5.7
หวังว่าน่าจะได้ใช้งานต่อไป
หรือไม่ก็อาจโดน the 3rd rule จัดการ
หาระบบปฏิบัติการอื่นต่อไป

มาถึงเรื่องโทรศัพท์มือถือกันบ้าง
แมวดื้อไม่ได้ใช้งานโทรศัพท์มือถือแบบยุคแรกๆ
ที่สามารถโทรออก-รับสายได้แค่นั้น
แต่มาเริ่มใช้ตอนที่มีระบบปฏิบัติการบนโทรศัพท์มือถือแล้ว
ซึ่งในตอนนั้น แมวดื้อเลือกที่จะใช้ Symbian OS
ก็ใช้งาน Symbian OS 6.x – 7.x – 8.x
ปัจจุบัน.. ไปถึง Symbian OS 9.x กันแล้ว

เรื่องสุดท้าย (ที่คิดออกตอนนี้)
ก็คือเรื่อง Apple iPhone
ใช้งานไอโฟนเฟิร์มแวร์เวอร์ชัน 1.0 – 2.x -3.0 beta
ซึ่งคาดว่าอีกไม่นาน จะมีการเปิดตัวไอโฟนเฟิร์มแวร์ 3.0 อย่างเป็นทางการ
ถึงตอนนี้ แมวดื้อก็ “เริ่มเบื่อ” ไอโฟนอยู่เล็กน้อย
เดาจากความรู้สึกตัวเองในตอนนี้ คาดว่ามีสิทธิ์ลาจากไอโฟนไปได้อีกเช่นเดียวกัน

มาทำลิสต์ดูแล้ว
แมวดื้อเองก็ใช้
The 3rd rule
เยอะเหมือนกัน
อิอิ

มาลองวิเคราะห์ดูว่า ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
ก็น่าจะพอตอบแบบอ้อมแอ้มว่า
“ข้อมูลมันนิ่ง” “ไม่น่าศึกษาแล้ว”
ประมาณนั้น
เหมือนกับว่า
ครั้งแรก – โห..เจ๋ง ยังไม่เคยรู้มาก่อน ไหนลองศึกษาดูสิ
ครั้งที่สอง – โห..อัพเดตแล้วเจ๋งกว่าเดิม (แต่พื้นฐานก็ยังเหมือนเดิม)
ครั้งที่สาม – โหย..ไรฟร่ะ ไม่มีอะไรใหม่เลย มีแต่เรื่องเดิมๆ
มันก็จะไม่มีครั้งที่สี่ (ซี้แหงแก๋)

..ว่าแต่..
แล้วจะไปศึกษาอะไรต่อดี

:lol: :lol:

Category: Diary  Tags: ,  2 Comments
May
26

ตั้งชื่อได้เสียที
กับตุ๊กตาของขวัญวันเกิดปี 2009
ที่หวานใจเลือกให้ 

มาวันแรก ก็แยกส่วนเลย
เอิ้ก..เอิ้ก

หลังจากประกอบร่างฟื้นคืนชีพได้ ก็ออกไปเที่ยวกลางคืน

กลับมา ก็ได้ถ่ายรูปไว้รูปนึง

ถือว่าเป็นรูปเดียวจริงๆ
เพราะตอนนี้ก็แยกส่วนไปอีกแล้ว
ทำนั่นโน่นนี่
จนหวานใจเรียกเป็น “อาจารย์ใหญ่” ไปซะแล้ว

 

มาเล่าความเป็นมาของชื่อนี้ก่อน
เนื่องมาจากแมวดื้อชอบกินขนมหวาน
ก็อยากได้ชื่อที่เป็นขนมหวาน
นั่งมองอยู่นาน
แล้วก็อยากกิน lemon cheese cake ขึ้นมา
เลยเปิดรูปใน google ให้มันน้ำลายไหลซะงั้น

สีผม.. เหมือนหน้าเค้ก
ใบหน้า แก้ม.. เหมือนเนื้อชีสเค้ก
อายชาโดว์.. เหมือนขนมปัง (หรือโอรีโอ้)

ช่างน่ากินซะนี่กระไร
โอ้ย.. อัพบล๊อคไป น้ำลายไหลไป
อยากกิน

 

 

May
25

อัพเดต blog engine อีกครั้ง
กับเวอร์ชัน 2.8 เบต้า 2
บั๊กที่เริ่มพบก็คือ
ในหน้า Dashboard ตรงส่วนของ
Wordpress Development Blog Feed
กับ
Other Wordpress New Feed
มักจะ error ดึงข้อมูลแล้วมีปัญหา
timeout บ้าง (แต่ถ้าตรวจสอบ ต้นฉบับยังทำงานปกติ)
หรือ data exceed
ซึ่งก็ไม่ได้สำคัญอะไร แค่รำคาญตานิดหน่อย เวลาเปิดไปเจอ error
ส่วน plug-ins ที่ใช้งานอยู่ ก็ทำงานได้ตามปกติ 

:cool: :cool:

Link: www.wordpress.org

Category: Web  Tags: ,  Leave a Comment
May
24

ออกจากโรงละครเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ได้
แมวดื้อกับหวานใจ ก็พากวางไปลิ้มลองข้าวแกงกะหรี่ร้านโปรดทันที
ไปถึงก็สั่งโล้ด


กวางเลือกความเผ็ดระดับหนึ่ง เริ่มลิ้มลองกันก่อน
ลดข้าว 50 กรัม หน้าหมูชาบู  เผ็ดระดับ 1 


ของแมวดื้อ
ลดข้าว 50 กรัม หน้าเนื้อแฮมเบอร์เกอร์ กับคาราเกะแซลมอน เผ็ดระดับ 3


ของหวานใจ 
ลดข้าว 50 กรัม หน้าหมูทอดกับไก่กรอบ เผ็ดระดับ 4

 

Category: Yummy  Tags:  One Comment
May
24

ละครเวทีจาก scenario
แม่นาคพระโขนงเดอะมิวสิคคัล
เนื่องด้วยการแสดงยังไม่หมด แถมมีการเพิ่มรอบการแสดงอีกด้วย
ก็เลยไม่คุยเยอะแล้วกัน
ถือว่าละครเวทีเรื่องนี้ “ชอบ” ก็แล้วกัน
กับฉากยิ่งใหญ่ ดูแล้วไม่ค่อยรู้สึกสะดุด
ระบบเสียงที่เพิ่งจะเพิ่มเติมเข้ามาในโรงละครเมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์

สิ่งทีชอบมากที่สุด ก็คงเป็นเรื่องบทละครเวที
ที่เน้นในแง่มุมความรักของแม่นาคไว้อย่างเต็มที่
ตัดเอาส่วนปรุงแต่ง ที่เราเคยเห็นจากที่อื่นออกไป
คงไว้ซึ่งความรักที่สวยงาม
สอดแทรกแง่คิดต่างๆ ไว้มากมาย

สิ่งที่ชอบรองลงมาก็คือ เมโลดี้ ธีมของละครเวทีเรื่องนี้
ฟังแล้ว “รื่น” หูยิ่งนัก

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes