ตั้งชื่อได้เสียที
กับตุ๊กตาของขวัญวันเกิดปี 2009
ที่หวานใจเลือกให้ 

มาวันแรก ก็แยกส่วนเลย
เอิ้ก..เอิ้ก

หลังจากประกอบร่างฟื้นคืนชีพได้ ก็ออกไปเที่ยวกลางคืน

กลับมา ก็ได้ถ่ายรูปไว้รูปนึง

ถือว่าเป็นรูปเดียวจริงๆ
เพราะตอนนี้ก็แยกส่วนไปอีกแล้ว
ทำนั่นโน่นนี่
จนหวานใจเรียกเป็น “อาจารย์ใหญ่” ไปซะแล้ว

มาเล่าความเป็นมาของชื่อนี้ก่อน
เนื่องมาจากแมวดื้อชอบกินขนมหวาน
ก็อยากได้ชื่อที่เป็นขนมหวาน
นั่งมองอยู่นาน
แล้วก็อยากกิน lemon cheese cake ขึ้นมา
เลยเปิดรูปใน google ให้มันน้ำลายไหลซะงั้น

สีผม.. เหมือนหน้าเค้ก
ใบหน้า แก้ม.. เหมือนเนื้อชีสเค้ก
อายชาโดว์.. เหมือนขนมปัง (หรือโอรีโอ้)

ช่างน่ากินซะนี่กระไร
โอ้ย.. อัพบล๊อคไป น้ำลายไหลไป
อยากกิน