NaughtyCat

Think Different DiaryBlog

Menu Close

Month: August 2011 (page 1 of 4)

Space under the stairs

ติตี้ส่งรูปไอเดียการใช้พื้นที่ใต้บันไดมาให้ดู

น่าสนใจทีเดียว
โดยเฉพาะช่องสำหรับเก็บรองเท้า
ดูเป็นสัดส่วนดีนะ
ถ้าจะใช้พื้นที่ตรงนั้นเพื่อการอื่น ก็คงต้องดูเรื่องความสูงกับความกว้างของบันไดด้วย

แมวดื้อลองไปหาข้อมูลเพิ่มเติม
เจอไอเดียในการใช้พื้นที่ใต้บันไดเยอะเลย
หยิบรูปมาแปะโล้ด
(รูปทั้งหมดเอามาจาก www.home-designing.com)


ชั้นหนังสือ เจ๋งมาก
แต่คงไม่เหมาะกับบ้านเราที่ฝุ่นเยอะมากๆ 


ตู้ใส่รองเท้า อันนี้กิ๊บเก๋ได้อีก
ประหยัดพื้นที่ไปได้อีกเยอะ 


ชั้นใส่ของ


ชั้นเก็บไวน์


ครัวขนาดย่อมๆ


ห้องทำงานโปร่งๆ


โต๊ะทำงาน


พื้นที่ส่วนตัว


โต๊ะทำงาน


ห้องน้ำขนาดจิ๋ว
เห็นแล้วก็นึกถึงสารคดี
พื้นที่เล็กๆ สามารถมีห้องนอนห้องน้ำได้เลย 


ห้องใต้บันได
อันนี้คิดเล่นๆ ว่าหากเป็นห้องสำหรับน้องหมาน้องแมว
เข้าท่าดีเหมือนกันนะ 


พื้นที่สำหรับเตียง/โซฟา


ตู้เย็น ตู้อบ!!


เครื่องซักผ้า
อันนี้เข้าท่าดีนะ 


ตู้ปลา!!

เกาะลันตา

พอกลับมาถึงเมืองกรุง
ติตี้ก็กลับบ้านไปพักผ่อน
ส่วนแมวดื้อ คุยกับน้องลูกพรุน ได้ความว่าญาติๆ นัดทานข้าวเย็นกัน
แมวดื้อเห็นว่าแดดก็ยังออกอยู่
(ไม่มืดไม่กลับ!!)
ก็เลยตามไปแจมด้วย

ร้านอยู่แถวสุวรรณภูมิ
แมวดื้อเหาะจากคลองสาน (บ้านติตี้) ไปสุวรรณภูมิ

น้องลูกพรุนไปรอรับที่สุวรรณภูมิ
ได้ไปนั่งรถบัสในโซนสุวรรณภูมิ
เหมือนอยู่ต่างประเทศเลย
(จริงๆ เชย เพราะไม่เคยไปนั่งต่างหาก)

ไปถึงหน้าร้านแล้วถึงรู้ว่าเป็น
เกาะลันตา สุวรรณภูมิ
สโลแกนเก๋ไก๋
“กินปู ดูเรือบิน”
เป็นอีกร้านที่มีคนพูดถึงในอินเทอร์เนทค่อนข้างเยอะ
บรรยากาศดี ถ้าไปตอนบ่ายแก่ๆ ก็นั่งรับลม ชมวิว ดูเครื่องบินไปเพลินๆ

ในส่วนของอาหาร ว่ากันว่าอาหารของที่นี่ค่อนข้างแพง
แมวดื้อเองก็ไม่ทันสังเกตราคาหรอกนะ
เพราะว่าไปถึง คนอื่นก็ทานกันไปจนเกือบจะอิ่มแล้ว
เปิดเมนูได้ก็สั่งโล้ด
เพิ่งมารู้ทีหลังว่า “กุ้งอบวุ้นเส้น” หม้อนี้ 1200 บาท

:o:o

ส่วนเรื่องการบริการ
มาตามอ่านคอมเม้นท์ในอินเทอร์เนททีหลัง มีหลายคนบอกไม่ค่อยดีนัก
แมวดื้อกลับมานึก เออ…มีส่วนจริงเหมือนกัน
ขออะไรไปไม่ค่อยได้
ขอช้อนส้อม แก้วน้ำ น้ำจิ้ม ต้องให้ย้ำถึงจะได้

ค่ำหน่อย ตรงศาลาก็มีวงดนตรีมาเล่น
แต่เนื่องจากบริเวณโต๊ะนั่งค่อนข้างยาว (มาก)
โต๊ะไกลๆ ก็ไม่ได้ยินเหมือนกัน

เดินไปห้องน้ำ
ผ่านห้องคาราโอเกะ เลยแอบเปิดเข้าไปดู

ราคาค่าห้องดูจะไม่แพงมาก
(แต่ราคาอาหารอีกเรื่องนึงนะ)

ซุ้มทางเข้าออก
ที่จัดดิสเพลย์ได้ฉงนดีมาก
ตกลงควรจะงดสุราถือศีลดี หรือหลวงพ่ออนุญาตให้ซดชาเขียวดาวแดงล่ะนั่น!!

จากการมาพบปะญาติๆ ในครั้งนี้
ได้ไอเดียในการตกแต่งบ้านหลายเรื่องเลย
จากประสบการณ์สร้างบ้านของคุณน้าที่เขียนแบบเอง
เรียกว่าสร้างบ้านตามใจฉัน
มีอุปสรรคในการก่อสร้างและตกแต่งเต็มไปหมด
ทำให้แมวดื้อได้เห็นภาพมากขึ้น
เอาไว้ต้องไปปรึกษาบ่อยๆ

:lol::lol:

Minimal Sunday (2)

วันนี้ติตี้ไปทำงาน ออกบูทขายของถึงนครปฐม
แมวดื้อเองก็ไม่สบายนิดหน่อยตั้งแต่วันศุกร์
ติตี้ก็เลยให้แมวดื้อพัก
เมื่อคืนแมวดื้อก็นอนแต่หัววันเลย
เพราะวางแผนจะไปเซอร์ไพรส์ติตี้ถึงนครปฐม!! (อีกล่ะ)

หากนั่งรถทัวร์หรือรถตู้ไปนครปฐม
ก็คงถึงตั้งแต่เช้า
แมวดื้ออยากไปถึงสักเที่ยงๆ
ซื้อมื้อเที่ยงไปให้ติตี้ด้วย
ก็เลยแพลนการเดินทางด้วยรถไฟ

แมวดื้อชอบนั่งรถไฟ
เพราะเป็นพาหนะไม่กี่อย่าง ที่แมวดื้อสามารถนั่งมองกิจกรรมของผู้ร่วมทางได้
หากเป็นรถทัวร์ รถตู้ เครื่องบิน ต่างคนต่างนั่งที่นั่งตัวเอง
หันไปทางไหนก็เต็มระยะสายตาแล้ว
หากเป็นรถไฟ เราจะลุกขึ้นยืนบ้าง นั่งบ้าง หรือบางทีก็ย้ายที่นั่งได้อย่างชิลๆ
เราคุยกับคนกลุ่มนี้แล้ว จะย้ายไปคุยกับกลุ่มอื่นก็ได้
แมวดื้อสังเกตอย่างนึง
บนรถไฟ เรามีอิสระในการคุยกับผู้คนมากกว่าพาหนะอย่างอื่น
ลองนึกๆ ดู อย่างรถทัวร์หรือรถตู้ คนที่นั่งติดกับเรา เรายังไม่เคยคุยเลย

แมวดื้อเผื่อเวลาเอาไว้สำหรับมื้อเข้าของตัวเองนิดหน่อย
ซึ่งแน่นอนว่าหากมาขึ้นรถไฟที่หัวลำโพง
แมวดื้อไม่พลาดกาแฟของร้านนี้แน่นอน

และหากมีเวลามากพอ
ขออาหารเช้าด้วยเลย

รถไฟเที่ยวสายนิดนึง
ปกติหากเดินทางด้วยรถไฟ แมวดื้อมักจะเลือกเที่ยวที่ก่อนเคารพธงชาติ
แต่คราวนี้สายเก้าโมงกว่าเลย
รถไฟออกตรงเวลานะ
ลมเย็นๆ พบเมฆสีเทาเป็นระยะ
ฝนตกตอนอยู่รถไฟได้นะ แต่ตอนลงรถไฟแล้ว ขอให้อย่าตกเลยนะ

รถไฟมาถึงสถานีนครปฐม
ซึ่งแมวดื้อแพลนว่าจะหาซื้ออาหารกลางวันแถวๆ องค์พระปฐมเจดีย์
แต่ด้วยความที่ยังสายๆ อยู่เลย
แมวดื้อก็เลยแพลนนั่งรถไฟต่อไปยังสถานีพระราชวังสนามจันทร์
ตั้งใจว่าจะไปเดินเล่นถ่ายรูปที่พระราชวังสนามจันทร์ก่อน
แล้วค่อยย้อนกลับไปยังแถวๆ องค์พระปฐมเจดีย์

พอลงรถไฟได้
..โอ้ว..
สภาพอย่างที่เห็นเลย
เป็นสถานีกลางทุ่ง
ตัวสถานีมีเพียงป้ายและศาลานั่งพัก
แค่นั้นจริงๆ
ไม่มีป้ายบอกทางใดๆ ทั้งสิ้น ไม่มีคิวรถหรือร้านค้าให้ถามอะไรเลย
แมวดื้อเริ่มออนไลน์เปิด google maps หาตำแหน่งตัวเอง
ดูแล้วก็แอบงงๆ นิดหน่อย
ลองสอบถามคนที่เดินผ่านมา ก็ไม่รู้
(ถามทางไปพระราชวังสนามจันทร์)
ดูท่าทางเป็นคนในพื้นที่ เพราะเดินฉับๆ ข้ามทางรถไฟไปยังซอยเล็กๆ แถวนั้น
หากคนในพื้นที่ไม่รู้.. แล้วใครจะรู้เนี่ย

:o:o

ขณะที่ยังหลงทางอยู่นั้น
แมวดื้อก็ยังไม่วายทำชิล ถ่ายรูปไปเรื่อย
เอิ้ก..เอิ้ก

สุดท้ายเดินไปตาม google maps ทิศทางที่คิดว่าน่าจะใช่
ถามทางแม่ค้่าขายน้ำหวานสีๆ
บอกให้เดินวนอ้อมมหาวิทยาลัยศิลปากรไปเข้าทางด้านหน้า (ถ.ราชวิถี)
ซึ่งแมวดื้อดูจากระยะทางแล้ว สงสัยจะใช้เวลานานอยู่

:cry::cry:

เห็นใน google maps บอกมีซอยเล็ก จาก ถ.เหนือวัง (ตรงสถานีรถไฟ)
เข้าไปยังมหาวิทยาลัยศิลปากรเลย
ก็น่าจะเข้าได้สิ
แมวดื้อลองผิดลองถูกอยู่ 3-4 ซอย
(เป็นซอยตันแทบทั้งสิ้น)
จนมาเจอซอยนึง เดินเข้ามาสุดซอย มีสะพานเล็กๆ
มีประตูรั้ว เห็นพระที่นั่งฯ ไกลๆ
..แต่..
ประตูปิด และเข้าไม่ได้!!
มีป้อมยาม แต่ไม่มีใครแถวนั้นให้ถามเลย
สุดท้ายก็ต้องเดินย้อนกลับออกจากซอยนั้น
ยอมแพ้.. ไม่ไปพระราชวังสนามจันทร์แล้ว
เอาไว้โอกาสหน้าแล้วกัน

แดดเริ่มออก เหงื่อก็เริ่มมา
แมวดื้อเดินย้อนตามเส้นทางรถไฟ
ตั้งใจว่า หากเจอรถโดยสาร จะเกาะรถหาทางกลับไปยังองค์พระปฐมเจดีย์
รีบหาซื้อมื้อเที่ยง แล้วบึ่งรถไปหาติตี้เลย
เดินเรื่อยมาจนทางแยกใหญ่
บังเอิญมีวินมอร์เตอร์ไซต์อยู่ตรงแยกพอดี
แมวดื้อเลยถามถึงเส้นทางโรงเรียนที่ติตี้ไปออกบูธ เผื่อเอาไว้ ซื้อมื้อเที่ยงแล้ว จะได้เรียกรถถูก
แมวดื้อคิดไปว่าโรงเรียนไม่น่าจะมีเยอะ น่าจะอยู่ใกล้ๆ และเป็นที่รู้จักกัน
ปรากฏว่าพี่วินมอร์เตอร์ไซต์ไม่รู้จัก!!
พี่วินปรึกษากันหลายคนก็ยังไม่มีใครรู้
มีคนขี่มอร์เตอร์ไซต์ผ่านมาคนนึง พี่วินก็อาสาไปถามให้
สรุปได้ความว่า โรงเรียนอยู่อีกตำบลนึง!!

หากเทียบกับในเมืองกรุง
ตำบลอาจเทียบได้กับแขวง
แค่ข้ามแขวงก็ไม่ไกลมากเท่าไหร่ใช่ไหม
แต่หากคุ้นเคยกับต่างจังหวัด อาจจะพอนึกออก
ข้ามตำบลนี่ บางจังหวัดไกลมากเลย
แมวดื้อก็เริ่มหวั่นๆ
หากย้อนกลับไปองค์พระปฐมเจดีย์ก่อน แล้วไปหาติตี้
น่าจะระยะทางหลายกิโลเมตรอยู่ กว่าจะถึงก็คงเลยเที่ยง ติตี้คงหิวแย่เลย
(ติตี้..คงจะรู้หรอก…ก็ไม่ได้บอกว่าจะไปหานิ)

;-);-)

แมวดื้อก็เลยตัดสินใจ ให้พี่วินมอร์เตอร์ไซต์พาไปส่งที่โรงเรียนเลยดีกว่า
ซึ่งขอบอกว่า เป็นประสบการณ์ที่เสียวและมันมาก
ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า
เนื่องด้วยเป็นมอร์เตอร์ไซต์แบบผู้หญิง รุ่นเก่าๆ นิดนึง
และเส้นทางที่พี่วินขี่ไปส่ง คือออกซุปเปอร์ไฮย์เวย์
ถนน 4 เลน รถวิ่งด้วยความเร็วสูง
และพี่วิน วิ่งเลนขวาสุด!!

บร๊ะ…จ้าว
นั่งซ้อนไป เหลียวหลังตลอด
เพราะถนนก็ไม่ค่อยดีนัก
ต้องคอยหลบหลุมต่างๆ
ทำให้ต้องวิ่งทั้งเลนขวาสุดบ้าง เลน 3 บ้าง ไหล่ทางบ้าง
กลัวช่วงเปลี่ยนเลนกระทันหัน (หลบหลุม) รถเร็วข้างหลังมาจะหลบไม่ทัน!!
อีกทั้งแมวดื้อขนกล้องและเลนส์ไปเต็มสตรีม
คิดดูว่าน้ำหนักเป้ 15+ กิโลกรัม ซ้อนท้ายมอร์เตอร์ไซต์ เวลาตกหลุมจะมันแค่ไหน

:x:x

นานกว่า 20 นาที ที่แมวดื้อผจญอยู่บนถนนใหญ่
ก่อนจะกลับรถแล้วเข้าถนนเล็กๆ เดินทางต่อไปจนถึงจุดหมาย
แมวดื้อลงจากมอร์เตอร์ไซต์ด้วยทรงผมเด็กแนว
ระยะทางค่อนข้างไกล แถมขากลับพี่วินอาจไม่มีผู้โดยสาร
ก็เลยให้ทิปไปตามระเบียบ

พอไปถึงก็ส่ง whatsapp ชวนติตี้กินข้าว
ติตี้งงๆ เพราะไม่คิดว่าจะไปเซอร์ไพรส์
ตกใจใหญ่เลย
ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า
จากนั้นแมวดื้อก็รับผิดชอบหามื้อเที่ยงให้ติตี้ทาน

:shock::shock:

จากการเดินไปเดินมา
ทำให้เห็นความแตกต่างจากครั้งที่แล้ว ที่ตามติตี้ไปออกบูธ
ผู้ปกครอง ญาติ ผู้ติดตาม คณะครูโรงเรียนต่างๆ จัดข้าวของมาเต็ม
ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม เสื่อ หมอน เก้าอี้ ปลั๊กไฟ โน้ตบุค แทปเลต อูคูเลเล่ กีต้าร์
การใช้เวลาว่างในการนั่งรอ มีทั้งอ่านหนังสือ อาบน้ำให้น้องหมา (พาไปด้วย)
ตัดเล็บ ปั่นหู สระผมให้เด็กๆ (อย่างกับอยู่ในสวนสยาม)
สำหรับเด็ก บ้างก็เล่นของเล่น หุ่นยนต์ ตุ๊กตา ลูกดิ่ง หรือนอนเปล!!
ชิลเหมือนอยู่บ้านกันเลย
แมวดื้อคิดว่ามันเป็นเสน่ห์อย่างนึงนะ
การใช้ชีวิตแบบชิลๆ มันก็ทำให้มีความสุขดี

แมวดื้อนั่งอยู่ในบูธไม่นาน ก็ได้เวลากลับ
กลับรถตู้ ได้นอนไปหนึ่งตื่น
ลืมไปเลย..ว่าไม่สบาย
คราวหน้า หากติตี้ไปออกบูธ คงคิดว่าแมวดื้อต้องตามไปอีกแน่ๆ
เห็นที จะเซอร์ไพรส์ไม่ได้ตลอดแล้ว

:arrow::arrow:

Home in 3D

เมื่อวันอาทิตย์
แมวดื้อนัดบริษัทสร้างบ้านมาคุยรายละเอียด
ให้ท่านแม่ น้องลูกพรุน ติตี้และแมวดื้อ ซักถามข้อสงสัยในส่วนต่างๆ
รวมถึงบอกสิ่งที่ต้องการไปให้ทางบริษัทจัดการ
เบื้องต้นทางบริษัทเขียนแบบมาให้ดูก่อนล่วงหน้า
พอได้มาคุยรายละเอียด ก็พอเห็นภาพที่ชัดเจนยิ่งขึ้น
วันนี้ทางบริษัทได้ส่งแบบบ้านที่เป็น 3D มาให้ดู
ก็สวยดีนะ แต่เดี๋ยวดูเรื่องพื้นที่ใช้สอยกันอีกที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Day0 Kittens

เช้านี้แมวดื้อมีเคสผ่าคลอดแมว
เนื่องจากมีลูกแมวออกมาแล้วคนเลี้ยงไปดึงออก
ทำให้ไปขัดขวางการคลอดตามปกติของแมว
และเป็นกังวล จึงพาแมวมาหาหมอ
คราวนี้ก็เลยเป็นปัญหา
การคลอดตามปกติถูกขัดขวาง
และสร้างความเครียดแต่แม่แมว
(ด้วยการพาไปหาหมอ)
แมวดื้อลองฉีดยากระตุ้นเร่งคลอด
ดูอาการแล้วไม่เป็นผล
ก็เลยตัดสินใจผ่าคลอด

== เกร็ดความรู้ ==
ในกรณีการคลอดตามธรรมชาติของสัตว์
ไม่แนะนำให้เข้าไปทำการใดๆ เพื่อช่วยแม่สัตว์
ควรยืนมองดูห่างๆ ก็เพียงพอ
ควรเข้าไปให้ความช่วยเหลือก็ต่อเมื่อ
“มีความผิดปกติ” เกิดขึ้นเท่านั้น
การช่วยเหลือมีผลเสียมีมากกว่าผลดี
ไม่ว่าจะเป็นการขัดขวางการคลอด การเพิ่มความเครียด
และหลายครั้งการพยายามดึงลูกสัตว์อย่างผิดวิธี ก็อาจทำให้ลูกสัตว์เสียชีวิตหรือพิการได้เช่นเดียวกัน
ดังนั้น หากมีเบอร์สถานพยาบาลสัตว์ ลองโทรถามคุณหมอก่อนจะดีที่สุด
ว่าอาการแบบนี้คืออะไร ควรให้การช่วยเหลือไหม หรือควรจะต้องรีบนำพาไปส่งคุณหมอ

สำหรับเคสนี้
ลูกแมวมีทั้งหมด 3 ตัว
ลูกตัวแรกเสียชีวิตจากการช่วยดึงออกมา

ลูกแมวสองตัว พอออกมาก็ทำการอบด้วยหลอดไฟทันที
การใช้หลอดไฟสีส้ม (หลอก lamp) อบลูกแมวนั้น
ก็เพื่อกระตุ้นการไหลเวียนของเลือด ภายในตัวลูกแมว
ซึ่งโดยธรรมชาติ แม่แมวจะทำการเลียตัวลูก และนอนกกเอาไว้

หลอดไฟที่ใช้ อาจใช้ 40W – 60W
และเป็นหลอดสีส้ม
ซึ่งจะให้ความร้อนได้ดี
ในขณะที่หลอดประหยัดไฟหรือหลอดสีขาว (ฟลูออเรสเซนต์) อาจจะแทบไม่ให้ความร้อนเลย
การอบที่ดี ลูกแมวควรจะตัวแดงๆ แบบนี้

ระหว่างที่อบไฟอยู่นั้น อาจให้ใครสักคน (จะดีมาก ถ้าเป็นคนเลี้ยง)
เอาผ้าก๊อซ หรือผ้าขนหนู ถูตามตัวลูกแมวแรงๆ เพื่อช่วยกระตุ้นการไหลเวียนของเลือดอีกทางหนึ่ง
ระมัดระวังการให้ (คน) หลายคนจับตัวลูกแมว เพราะอาจทำให้กลิ่นของลูกแมวเปลี่ยนไป
ซึ่งอาจส่งผลให้แม่แมวไม่ยอมเลี้ยงลูกแมว

พอแม่แมวตื่นขึ้นมาก็รีบให้ลูกไปดูดนมทันที
เพราะน้ำนมที่ดี (มีคุณค่าสูงและมีภูมิต้านทานโรค) จะมีอยู่ในช่วง 24-48 ชั่วโมงหลังคลอด

:lol: :lol:

© 2017 NaughtyCat. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.