NaughtyCat

Think Different DiaryBlog

Menu Close

Tag: Brassiere Beach (page 1 of 2)

Bye 2012

กลับจากตลาดน้ำหัวหินสามพันนาม
ก็ได้เวลาลงเล่นน้ำ
เปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็เดินลงทะเลไปกันทันที
โดยหารู้ไม่ว่าชายหาดด้านหน้าวันนี้มีเปลือกหอยและก้อนหินเต็มไปหมด
ด้วยความเคยชิน ไหนๆ ก็ลงน้ำมาแล้ว แมวดื้อพยายามจะออกไปลึกๆ ให้พ้นแนวดังกล่าว
แต่คุณพ่อติตี้ไปเหยียบเปลือกหอยเข้า ก็เลยต้องเปลี่ยนแผน ขึ้นไปเล่นน้ำในสระคลอรีนแทน

หลังจากนั้น แมวดื้อเองก็มีโอกาสจะแอบไปลงทะเลคนเดียวอีกครั้ง
จึงพบว่าหาดตรงด้านหน้าของรีสอร์ทนั้นเป็นเส้นทางที่กระแสลมพัดมาตรงๆ
นั่นหมายความว่ากระแสน้ำก็จะพัดพาเอาเปลือกหอยและก้อนหินมาในทิศทางตรงๆ ด้วยเช่นเดียวกัน
แมวดื้อก็เลยเดินเบี่ยงออกไปจากแนวกลาง
ด้วยความที่เป็นอ่าวเล็กๆ จึงไม่ต้องห่วงเรื่องระดับน้ำทะเลแบบชายหาดชะอำสักเท่าไหร่
ปรากฏว่าเจอพื้นที่ที่ทรายสะอาดมาก แทบไม่มีเปลือกหอยหรือก้อนหินเลย
แมวดื้อก็เล่นน้ำ (คนเดียว) อยู่พักใหญ่ ก่อนจะมีหน่วยกู้ภัยขับสกู๊ตเตอร์เข้ามาถามหาฝรั่ง (ชาวต่างชาตินะ..ไม่ใช่ผลไม้)
เหตุจากมีคนแจ้งไปว่าชาวต่างชาตินายหนึ่งว่ายน้ำตอนบ่าย จู่ๆ ก็หายไปจากอ่าวซะอย่างนั้น
ทั้งที่อ่าวตรงนี้ จะไม่มีนักท่องเที่ยวแบบขาจรมาเล่นน้ำ
จะมีก็แค่คนที่พักที่นี่ (มี 2 รีสอร์ทติดกันแค่นั้น) และตามหาทั่วทั้งสองรีสอร์ทแล้ว กลับไม่พบนายคนนั้นเลย
แม้แมวดื้อจะเล่นน้ำไม่ลึกมาก แต่พอได้ยินก็หวั่นๆ ยังไงก็เพลย์เซฟเอาไว้ก่อน ขึ้นจากทะเลมานอนเล่นรับลมก็ได้

ครอบครัวติตี้ไปอาบน้ำล้างตัวกันแล้ว
แต่แมวดื้อก็ยังนอนรับลม มองดูผู้คนกระหยิบมือ ที่มีไม่ถึง 30 คน
รีสอร์ทเล็กๆ มันก็เงียบสงบ เหมาะสำหรับการพักผ่อนดีจริงๆ
แมวดื้อแทบไม่กลัวของหายเลย
วางกล้อง วางไอโฟนไว้ที่เก้าอี้แล้วเดินไปไหนมาไหนได้อย่างค่อนข้างสบายใจ
คืนนี้จะมี new year party ส่งท้ายปี 2012
พนักงานก็จัดเตรียมมื้อค่ำ ที่เห็นแว่บๆ ว่ามีบาร์บีคิว และอาหารทะเล
มีการเอาโต๊ะลงไปวางบนหาดทราย จัดตกแต่งให้เข้าธีมชายหาด
ซึ่งมันอาร์ตดีนะ แมวดื้อชอบ แต่ว่าก็กลัวเรื่องของลมที่จะพัดทรายขึ้นมาด้วย
ไหนจะเรื่องไฟอีก ต่อให้จุดเทียน แต่นั่งทานดินเนอร์มืดๆ (แทนที่จะสลัวๆ ) คงไม่สนุกเท่าไหร่ เลยตัดสินใจขอผู้จัดการนั่งโต๊ะข้างบนแทน
แมวดื้อก็ปล่อยอารมณ์ความคิดให้ฟุ้งเฟ้อไปกับสายลมและเสียงคลื่นตรงหน้า
จนได้เวลาพลบค่ำ ติตี้เดินมาตามให้แมวดื้อไปอาบน้ำ

รูปนี้ถ่ายตอนนั่งไปได้พักใหญ่ๆ แล้วนะ
ตอนแรกพระจันทร์ยังไม่พ้นจากน้ำ ยังไม่พ้นหลังเกาะตรงหน้า
แถมคืนนี้เมฆเยอะอีก คิดว่าจะไม่ได้เห็นพระจันทร์แล้วเชียว
แต่สุดท้ายก็เผยโฉมออกมาให้เราได้ยลกัน
ฉากตรงหน้าสวยปานถูกเซตขึ้นดั่งซีรีส์ชื่อดัง revenge ที่แมวดื้อกับติตี้ติดกันงอมแงม
อาหารโดยรวมโอเคนะ แมวดื้อลิ้นจรเข้อยู่แล้ว เอนจอยอีตติ้งตลอดแหละ
แต่คุณพี่สาวบอกไม่ค่อยปลื้ม ถ้าแมวดื้อจำไม่ผิด ปีก่อนโน้นที่แมวดื้อมาอาหารจะเลิศหรูกว่านี้พอสมควร
ทั้งนี้ทั้งนั้น แมวดื้อก็ไม่ได้ช่วยแกะอาหารทะเลแบบเป็นกิจลักษณะสักเท่าไหร่ ค่ำนี้ต้องยกนิ้วให้ติตี้ ที่แกะปูจนหมด
ปีก่อนโน้นติตี้ก็แกะให้แมวดื้อหมดเลย ติตี้น่ารักที่สุด

:winklove::winklove:

หลังจากทานกันจนอิ่ม คุณพ่อติตี้ก็จะกลับห้องพักผ่อนล่ะ
แมวดื้อก็เลยทวงถามทางรีสอร์ท ที่แจ้งเอาไว้ว่าจะมีกิจกรรมลอยโคมด้วย
ซึ่งแมวดื้อเดาเอาไว้ว่าทางรีสอร์ทคงจะเก็บเอาไว้ให้ลอยกันตอนเที่ยงคืน
ส่งท้ายปีเก่า ลอยอะไรไม่ดีออกไป เปิดรับสิ่งดีๆ เข้ามาแทนที่ อารมณ์ประมาณนั้น
แต่ทำยังไงได้ล่ะ สมาชิกไม่รอถึงเที่ยงคืนหรอก ปล่อยโคมตอนนี้เลยก็แล้วกัน

หลังจากคุณพ่อและคุณพี่ติตี้ไปนอนกันหมดแล้ว
อากาศก็เริ่มเย็นๆ ติตี้ก็เริ่มจะง่วง
ก็เลยตัดสินใจเข้านอนกันดีกว่า
ปีนี้ไม่ได้ countdown นะ

Make a Wish

Hua Hin Sam Phan Nam Floating Market

เช้าวันหยุดที่อากาศเย็นๆ
ไม่มีแมวตัวซนมาปลุกอย่างเช่นเคย
แมวดื้อไม่อยากลุกจากที่นอนเลย
แต่ก็แอบอู้ไม่ไปทักทายพระอาทิตย์ตอนแสงแรก
พอตื่นแล้วก็รีบตรงดิ่งไป ณ ริมหาดเลยทีเดียว

ลมเย็นๆ กับเสียงคลื่นแตกฟองเบาๆ เป็นระยะ
ทำให้เราปล่อยความคิดไปได้เรื่อยๆ จนลืมเวลาที่เดินไปช้าๆ
โต๊ะตัวเก่า กับภาพที่คุ้นตา

ภาพความทรงจำ การผจญภัยเล็กๆ ของแมวดื้อเมื่อปีก่อนโน้น ฉายซ้ำ
เมื่อเห็นกำแพงไม้ที่อยู่ตรงหน้า
แมวดื้อเดินตัดป่าย่อมๆ อันมืดมิดออกสู่ทะเล เพื่อมาเซอร์ไพรส์ติตี้
ติตี้ตัวสั่นและน้ำตาซึมเมื่อเห็นแมวดื้อจากตรงนี้

:blink::blink:

มื้อเช้าง่ายๆ กับบรรยากาศเงียบๆ ไม่วุ่นวาย
เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของ Brassiere Beach
ทำให้ติตี้หลงรักที่นี่และอยากจะมาเติมพลังชีวิตในทุกๆ ปี

หลังจากมื้อเช้าสิ้นสุดลง
สมองก็ได้ทำงานวางแผนสำหรับมื้อเที่ยงทันที
เอิ้ก..เอิ้ก
ติตี้แพลนว่าจะไปตลาดน้ำเอาไว้อยู่แล้ว
แมวดื้อก็ช่วยหาข้อมูลเพิ่มเติม เพราะจำได้เคยอ่านผ่านตาว่าตลาดน้ำที่หัวหินมีอยู่หลายแห่ง
ซึ่งจริงๆ หากคนที่ชื่นชอบตลาดน้ำ ตลาดเก่า ตลาดโบราณ แบบแมวดื้อ
ก็คงจะเดาออกว่า “หัวหิน” เมืองชายหาดขึ้นชื่อนั้น ไม่น่าจะมี ตลาดน้ำ “ดั้งเดิม” เป็นแน่
แน่นอนว่า เราจะนึกไปถึง “ตลาดประดิษฐ์” หรือ “ตลาดสตูดิโอ”
ที่เซตทุกสิ่งอย่างขึ้นมา มีร้านอาหาร ร้านค้าจริง มีพ่อค้าแม่ค้าจริง แต่มัน “ขาด” บรรยากาศวิถีของตลาดน้ำ
ที่มีคุณลุงคุณตามานั่งสภากาแฟกันตอนเช้า มีขายขนมโบราณแปลกๆ ที่ยังกินได้จริง
กลับกลายเป็นการมีธุรกิจกำไรเข้ามาเกี่ยวข้อง โปรโมตให้มันเยอะๆ หน่อย
ออกสื่อบ้าง หลอกให้บล็อกเกอร์มาเที่ยวแล้วก็เขียนถึงบ้าง
(อ้าว… แมวดื้อก็เข้าข่ายนี่เนอะ ฮ่า..ฮ่า)
ถึงแม้จะรู้แบบนั้น แต่เราก็ยังโหยหาประสบการณ์ อย่างน้อยขอไปสัมผัสสักครั้งก็ยังดี

การเดินทางก็ไม่ยากมากนัก
ใช้ถนนเพชรเกษม (เหมาะสำหรับคนที่ไม่ได้พักในหัวหิน หรือเข้าไปในเมืองหัวหิน)
วิ่งสบายๆ แต่อย่าเร็วมาก ป้ายบอกทางไม่ใหญ่
พอเข้ามาถึงป้ายตรงนี้เลี้ยวซ้ายจอดรถตรงที่โล่งๆ นี้เลย
เดินนิดหน่อย แต่ว่าตอนขากลับ สบายกว่ากันเห็นๆ
(ไม่ต้องรอรถติดแถวยาววววว)

ป้ายยาวมาก
จนคิดไปว่าหากเขียนชื่อเต็มๆ
“สามพันนาม” (3000 ชื่อ)
ก็คงต้องยาวมากแน่ๆ

:goggle::goggle:

บรรยากาศคล้ายสวนสาธารณะ
มีเรือถีบด้วย
มองเห็นบริการนำทางด้วยห่านตัวเป็นๆ แล้วก็อดยิ้มไม่ได้
(อย่าลืมไปจ่ายค่านำทางด้วยนะ)

หมาน้อยตัวนี้ ไม่กระดุกกระดิก แข็งขนาดนี้
ยังต้องล่ามกันอีก!!

:o:o

ป้ายห้องน้ำเก๋ไก๋
(ห้องน้ำเก็บค่าบริการนะเออ.. อย่าลืมพกเหรียญไปด้วย)

ติตี้โบกมือให้ปลา
เอ้ย!! ให้อาหารปลาอยู่ต่างหาก

แชะ..แชะ

เสื้อยืด
สีสวยดีนะ ฟ้า – น้ำตาล

ติตี้ขอถ่ายรูปกับห่านน้อย
แดดร้อนมาก น่าสงสารห่าน
(สงสารติตี้ด้วย)

:x:x

ถึงแดดจะแรง แต่ก็ยังยิ้มได้

:blink::blink:

เท่าที่เดินเล่นมาพักใหญ่
นอกจากร้านขายอาหารและเสื้อผ้าแล้ว
จุดนึงที่ตลาดน้ำหัวหินสามพันนามหยิบมาเพิ่มกิจกรรมแก่นักท่องเที่ยว
ก็คือการให้ได้สัมผัสกับนานาสัตว์ การเลี้ยงดู ให้อาหาร
ทั้งการป้อนนมให้แพะ, ขี่ม้าเดินรอบตลาดน้ำ, ให้อาหาร (เม็ด) ปลา
และเพิ่มความแปลกใหม่ด้วยการ “ป้อนนม” ปลาคาร์พ
ซึ่งก็เป็นการเอาอาหารเม็ดไปละลายน้ำ จากนั้นก็ใส่ขวดนม
ให้นักท่องเที่ยวนำไป “ป้อน” ปลาคาร์พ
ซึ่งถึงแม้ว่าไม่ได้ดูดแบบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม
แต่ก็ยอมรับว่าท่าทางลักษณะนั้นคล้ายคลึงทีเดียว
(มันกระโดดมาฮุบซะมากกว่านะ)
ที่น่าสงสารก็คืออาหารเม็ด (อันน้อยนิด) พอเอาไปละลายน้ำ มันก็กินไม่อิ่ม
ก็ต้องกินอยู่เรื่อยไป
แถมเวลาป้อน ก็จะต้องมีอากาศเข้าไปด้วย ซึ่งไม่แน่ใจว่าในเรื่องสุขภาพของตัวปลานั้นจะโอเคหรือไม่

แม้ว่าระยะทางหนึ่งรอบจะดูไม่ไกลมาก
แต่ว่าความเร็วในการเดินเวลานักท่องเที่ยวเยอะๆ ก็อาจทำให้เมื่อยได้ในระดับหนึ่ง
ดังนั้นหากมีผู้สูงอายุไปด้วย อาจลองใช้บริการนั่งรถไฟซึ่งจะวิ่งไปครึ่งรอบของตลาดน้ำ
(นั่งรถไฟเข้าไปครึ่งรอบแล้วก็เดินกลับออกมา)

ติตี้โบกรถไฟ
(ไม่จอดหรอกนะ)

ช้อปปิ้งเล็กๆ เดินๆ หม่ำๆ ไปเรื่อย
แดดแรงแต่ยังสู้ไม่ถอย

;-);-)

Bye Pranburi

ถึงเวลาโบกมือลาปราณบุรี
วันหยุดสั้นๆ กับการพักผ่อนแบบสบายๆ

ติตี้ชอบที่นี่มาก
มาที่นี่สองปีติดกันเลย
คงได้มีโอกาสกลับมาที่นี่อีก

Brassiere Beach Resort

หลังจากกิจกรรมช่วงเช้า
ก็พักผ่อนรับลมทะเลไปเรื่อย
จนสิบเอ็ดโมงกว่า ครอบครัวติตี้ก็แพลนมื้อเที่ยงทันที
แมวดื้อเองยังไม่ทันย่อยอาหารเช้าดี
ปกติก็ไม่ค่อยได้มีอาหารเช้ากะเค้าเท่าไหร่
มื้อแรกของวันก็บ่าย (บางวันไปเย็น หรือไม่ก็รวบมื้อเดียวดึกๆ เลยก็มี)
แต่ว่าครอบครัวติตี้ต้องทานอาหารตรงเวลา
เข้าใจว่าด้วยเรื่องสุขภาพและเป็นสิ่งที่ทำกันมาต่อเนื่อง
เที่ยงตรง แมวดื้อก็ไปนั่งอยู่ในร้านอาหารริมทะเลเรียบร้อย
กับข้าวไม่กี่อย่าง แต่แมวดื้อต้องรับหน้าที่เป็นหน่วยเก็บกวาด
กว่าจะหมดได้ เล่นเอาเกือบจุกไปเหมือนกัน
เพราะต้องทำเวลาด้วย
จะมามัวนั่งเล่นตามสไตล์แมวดื้อก็มิควร

เมื่อมื้อเที่ยงจบลง
และไม่รู้จะไปเที่ยวที่ไหน
ก็จบลงด้วยการกลับรีสอร์ท
ทำให้แมวดื้อได้สำรวจรีสอร์ทแห่งนี้แบบจริงๆ จังๆ เสียที
ว่าทำไมติตี้ก็ได้ชอบที่นี่
หลังจากเดินไปเดินมา ไปชะเง้อตามห้องต่างๆ
ก็สรุปเอาเองว่า ที่นี่มีจุดเด่นในเรื่อง “ห่างไกลจากที่อื่น”
ซึ่งแน่นอนว่า หากมาพักที่นี่ จะได้ความสงบ
จริงๆ ในสถานที่แบบนี้ ก็เหมาะกับคนสองกลุ่ม
หนึ่ง.. คือคนที่รู้ว่าจะมาทำอะไร
เช่นมาถึง แล้วไปเที่ยวที่อุทยานใกล้เคียง
หรือมาพักผ่อน ชิลๆ นั่งฟังเพลง อ่านหนังสือ
ไม่ต้องสนใจ คนอื่นสักเท่าไหร่
หรือ
สอง.. คือคนที่ไม่รู้ว่าจะมาทำอะไร
แบบอกหักรักมังคุด เอ้ย.. อกหักรักคุด
อยากมาเมาๆ ตื่นสายๆ ร้องไห้ริมหาดทราย
ก็มาที่นี่ได้ ไม่ค่อยมีใครเท่าไหร่ (ที่มีก็น้อยมากจนเหมือนจะไม่มีใครสนใจใคร)
มันเลยเหมือนกับว่า มาที่นี่แล้ว สามารถเป็นตัวของตัวเองได้
(ตราบใดที่ไม่ไปรบกวนคนอื่นนะ)
ไม่มีเคเบิ้ลทีวี ไม่มีอินเทอร์เนท ไม่มีบาร์ ดิสโก้เทค
มีเพียงหาดทราย ทะเล เกาะ ภูเขา ลมทะเลเย็นๆ แค่นั้น
หรือไม่อยากจะสัมผัสน้ำทะเล ก็มีสระว่ายน้ำให้เกาะขอบสระ รับลมและวิวจากทะเลได้เช่นกัน

แมวดื้อก็คว้ากล้อง ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย

สักพัก สาวๆ ก็ออกมานั่งเล่นชิลๆ กัน
มีมุมให้ถ่ายรูปเยอะเลย

ลมเย็นๆ แม้ว่าจะมีแดดแรงอยู่บ้าง
แต่ด้วยหมอน ที่นอน บรรยากาศ ก็ชวนให้หลับสักงีบเสียจริง

New Year 2011 Good Morning

วันขึ้นปีใหม่
ตื่นเช้าๆ รับสิ่งใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต
ทำจิตใจให้สงบ
ลด ละ เลิก สิ่งไม่ดีต่างๆ

เช้านี้มีกิจกรรมตักบาตรในวันขึ้นปีใหม่
รีสอร์ทนี้เก๋ดี มีกิจกรรมแบบนี้ด้วย
นึกถึงปีก่อนที่ได้ไปหัวหิน เจอพระสงฆ์เดินบิณฑบาตรอยู่ชายทะเล
แต่ตอนนั้นมีแต่กล้องนะ รองเท้ายังไม่ได้ใส่เลย ฮ่าๆๆ

ยังพอมีเวลา ในขณะที่ทางรีสอร์ทไปรับพระสงฆ์
แมวดื้อก็ได้เดินสำรวจรีสอร์ทคร่าวๆ พร้อมกับดูเส้นทางที่เมื่อคืนได้ผจญมา
ลมเย็นๆ คลื่นหัวแตกซัดกระทบหาดทรายเบาๆ
สูดอากาศสดชื่นให้เต็มปอด เสพความงามของทะเล
แสงแดดอุ่นๆ เริ่มสัมผัสกายหยาบ พร้อมพระอาทิตย์ดวงน้อย ค่อยๆเผยตัวเองหลังภูผา

เส้นทางที่แมวดื้อเดินเข้ามาเมื่อคืน ไม่ไกลเท่าไหร่
แต่ด้วยไม่รู้ทิศทาง ไม่มีแสงไฟนำทาง ทำให้รู้สึกว่าไกลพอสมควร

เส้นทางที่แมวดื้อเดินฝ่าพงหญ้าออกริมชายหาดเมื่อคืน
แล้วได้เจอติตี้ตรงนี้

รีสอร์ทที่นี่ดูเล็กๆ แต่เงียบสงบ
ซึ่งสำหรับคนที่ไม่ได้ขับรถมาเอง คงลำบากมาก

สาวๆ กำลังเตรียมของสำหรับตักบาตร
เริ่มมีผู้มาพักรวมตัวกันอยู่บริเวณนี้
เมื่อพระสงฆ์เดินทางมาถึง ก็เริ่มการตักบาตรขึ้นปีใหม่กันทันที

หลังจากตักบาตรเรียบร้อย
ก็รับศีล กรวดน้ำ
เป็นอันเสร็จสิ้นกิจกรรม

อาหารเช้าของที่นี่มาเรียบๆ มีจัดแต่งให้ดูธีมทะเล
และตามเคย เวลาไปกับเพื่อนๆ หรือครอบครัวคนอื่น
รู้ตัวว่ากินข้า ก็จงรีบๆ อิ่มซะ ไม่ต้องนั่งกินเป็นคนสุดท้าย ให้คนอื่นต้องรอ

เสร็จสิ้นภาระกิจตอนเช้าก็พักผ่อน เตรียมตัวออกไปเที่ยวสถานที่ใกล้เคียง
รีสอร์ทนี้มีเรือแคนูด้วย ที่ติตี้ประสบเรื่องน่าตื่นเต้นเมื่อวานนี้

© 2017 NaughtyCat. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.