วันนี้ก็ยังคงตื่นแต่เช้ามืดเช่นเคย
วันหยุดทีไร ตื่นเช้ากว่าวันทำงานทุกที
ฮ่า..ฮ่า
เมื่อคืนนี้บอกหวานใจว่าไม่อยากไปไหน
ก็เลยหาอะไรทำไปเรื่อย
ได้เพลงซีรีส์นี้มา

ต้องเรียกเป็นซีรีส์
เพราะไม่ได้แค่อัลบั้มเดียว
แต่ออกมา 6 อัลบั้มเลย
ทำให้นึกถึงยุค AF1
เอิ้ก..เอิ้ก

เพลง standard jazz ที่ถูกนำมาเรียบเรียงใหม่
ฟังสบายๆ ชิล ชิล เรื่อยๆ
แต่เพลงซ้ำกันเยอะแฮะ
แบบว่าเพลงเดียวกัน มีอยู่ใน 2 อัลบั้ม
ต่างสไตล์การร้อง การเรียบเรียงต่างกัน
แต่ไม่ซ้ำดีกว่านะ

เปิดเพลงดังๆ
ทำงานไปเรื่อย
ซักถุงนอน ซักผ้า รีดผ้า
เก็บกวาดคลินิก
(พยายามไม่นั่งหน้าคอม)

จนล่วงเลยมาจนบ่าย
ถามหวานใจอีกทีว่าจะออกไปไหนไหม
ก็ได้รับคำตอบว่า “ไม่ออก”
ตั้งใจว่าจะออกไปกินข้าว เดินเล่นนิดหน่อยแล้วก็กลับ
ไม่อยากไปไหนมาก เดี๋ยวไม่สบายอีก

จุดหมายแรก
หามื้อเที่ยง (ตอนบ่ายแก่ๆ) ก่อนดีกว่า
ออกจากออฟฟิศนั่งรถ จนถึงโรบินสันบางรัก
ไม่รู้จะกินอะไร
แล้วจู่ๆ ก็นึกถึงแป้งกรอบๆ ของ KFC ขึ้นมาได้
แวะเข้าเลยทันที
(ทั้งที่ตอนแรก อยากกินข้าวแกงฝั่งตรงข้าม) 

เมนูข้าวที่ไม่เคยลิ้มลอง
(จริงๆ ก็ไม่ได้กิน KFC นานมากแล้ว)

กำลังจะเดินออกจากเคาท์เตอร์อยู่แล้ว
เหลือบไปเห็นเมนูมันบด
ก็เลยสั่งมันบดถ้วยใหญ่มาเลย
หุ..หุ

หลังจากอิ่มแล้ว
ก็ยังไม่รู้จะไปไหนดี
ลมเย็นๆ พัดละอองฝนผ่านมาทางนี้
แต่ผู้คนก็ยังเดินไปเดินมากันอย่างสบายใจ
เลยตัดสินใจยัดหูฟัง เปิดเพลงแจ๊สที่ฟังตั้งแต่เช้า
เดินจากบางรัก ไปยังโรงแรมริเวอร์ซิตี้

มาถึงงาน
ก็ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่
(อารมณ์เดียวกับงานขนมหวานที่หน้า CTW เย็นวันอาทิตย์เลย)
ก็เดินวนๆ แล้วนั่งรับลม ฟังเพลงสักพัก
ในใจก็ยังคิดอยู่ว่าไปไหนดี
จะนั่งเรือไปร้าน ViVi อีกดีไหม
เปิด twitter ดู ก็เจอข้อความว่า
มีงานซ้อมรับปริญญาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รถติดมาก
เลยตัดสินใจไม่ไปแถวนั้นดีกว่า เดี๋ยวกลับลำบาก

เดินออกจากโรงแรมริเวอร์ซิตี้ ผ่านตลาดน้อย
ของกินเยอะมาก น่ากินทั้งนั้น
แต่ยังอิ่มอยู่ เลยได้แต่เดินเก็บข้อมูลไว้ก่อน
อิอิ

แล้วจู่ๆ ก็นึกขึ้นมาได้ว่า DVD เปล่าหมดแล้ว
เพราะฉะนั้น จุดหมายคือ ITMall
เดินลัดเลาะตั้งใจว่าจะไปลง MRT ที่หัวลำโพง
ผ่านซอยที่จอยรถรางทัวร์กทม.อยู่
กระโดดขึ้นรถรางเฉยเลย
ฮ่า..ฮ่า

ป้ายข้างรถราง
ประชาสัมพันธ์
“เจ้าพระยา สายน้ำแห่งชีวิต”
11-13 สิงหาคม
10.00-20.00 น.
ณ สวนสันติชัยปราการ

ผู้ร่วมนั่งรถรางชมเมือง

จากการวนไปตามเส้นทาง
ผ่านย่านตลาดน้อย เยาวราช
ทำให้รถรางสายนี้ มีคนไทยเชื้อสายจีนที่อยู่ในละแวกใกล้เคียง
ใช้เป็นรถโดยสารสาธารณะ

วนไปวนมา
ก็มาลงที่เดิม
จากนั้นแมวดื้อก็ลง MRT ไป ITMall

พอถึง ITMall
ก็เดินจ้ำอ้าวไปร้าน DVD ประจำ
พอรองเท้าสัมผัสพื้นหน้าร้านปุ๊บ
พนักงานก็ดึงประตูเหล็กปิดทันที

ซวยจริงๆ
นึกว่าจะมาทัน
(มัวแต่ไปนั่งรถรางเล่นอยู่)
ก็โทรหาหวานใจ
เผื่อจะแวะไปห้างแถวๆ บ้านหวานใจ
คิดไปคิดมา
เดินไปซื้อร้านอื่น (แพงกว่านิดหน่อย) ก็ได้
แล้วก็อยากกินเค้กขึ้นมา
(ที่จริงหิวน้ำมาก)
นั่ง MRT ไปแถวสีลมแล้วกัน
น่าจะมีร้านให้นั่งบ้างแหละ
Secret Recipe ก็น่าจะดี
Au Bon Pain ก็เข้าท่า
หรือ Bug & Bee ก็ยังไหว

ขึ้นจาก MRT แล้วเดินเรื่อยมาจนถึงเซนทรัล
ตัดสินใจไป B2S ก่อน ค่อยว่ากัน
ได้หนังสือมา 3 เล่ม
(เดี๋ยวค่อยเขียนถึงเอนทรีหน้านะ)
ออกจากร้านมาตอนเกือบห้างปิด
เริ่มเมื่อย.. แบกกล้องมา
ไม่ได้กดชัตเตอร์สักครั้ง
ฮ่า..ฮ่า
เอาฟร่ะ..แวะ McCafe เลย

บ้าพลัง สั่งมาทั้งร้อน ทั้งเย็น
แก้วใหญ่ทั้งคู่เลย
ผลก็คือ ได้ที่อ่านหนังสือ (ที่เพิ่งซื้อมา)
ค่อยๆ จิบกาแฟ / โค้กซีโร่ ไปจนหมด
อ่านหนังสือจบไป 1 เล่มครึ่ง

มีพฤติกรรมของผู้คนที่มาใช้บริการให้ศึกษาประปราย
กลุ่มนักเรียน/นักศึกษา ที่มาอ่านหนังสือกันเป็นกลุ่มๆ
กลุ่มวัยเกษียณที่มาพูดคุยกันถึงเรื่องท่องเที่ยว
กลุ่มผู้พิการทางด้านการรับฟัง พูดคุยกันทางภาษามือ
กลุ่มชาวต่างชาติที่มากินมื้อค่ำ
ณ สถานที่ เวลาเดียวกัน
ต่างสังคม ต่างวัฒนธรรม
แมวดื้อมองแล้วคิดวิเคราะห์ไปเรื่อยๆ

ดูเหมือนว่า
หนึ่งวันที่ห่างจากจอคอมพิวเตอร์
จะทำให้มีสมาธิ สามารถจัดระบบทางความคิดได้ดี

Sunday Slowdown