NaughtyCat

Think Different DiaryBlog

Menu Close

Tag: Sweetie (page 1 of 5)

Pet Expo 2014

สัปดาห์ก่อนติตี้กับแมวดื้อแพลนเอาไว้ว่าปีนี้จะไปเดินงาน Pet Expo กัน
โดยปีนี้ตั้งใจจะพาเฮียเก๋า #HaruTheNaughtyCat ไปโชว์ตัวด้วย
เตรียมตัวเสร็จก็ไปทานข้าวกันก่อนเพราะไม่อยากจะไปวุ่นวายในเมือง
ไหนจะคนเยอะ แล้วไหนจะต้องดูแลเฮียเก๋าด้วย
พอทาน ข้าวเสร็จฝนดันตกมาโครมใหญ่ นึกว่าจะเฟลเสียแล้ว
แต่ก็ยังใจสู้ ในที่สุดก็มาถึงศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิต์ฯ จนได้

ตอนแท็กซี่ผ่านด้านหน้า เดาเอาไว้ว่าคนคงไม่เยอะ
เพราะถ้าคนเยอะอย่างงานคอมคงจะเห็นผู้คนด้านหน้าเยอะกว่านี้แน่ๆ
แต่แมวดื้อพลาดไป เพราะว่างานนี้ เขาให้คนที่พาสัตว์เลี้ยงมาด้วยให้เข้าประตูทางด้านข้าง
ข้างหน้าเลยโล่งไง

:cool::cool:

ค่าเข้างานคนละ 20 บาท ช่วยเหลือสุนัขจรและแมวจร
(ขอให้ถึงน้องจริงๆ นะ)
พอเดินเข้างานเฮียเก๋าดูตื่นๆ นิดนึง แต่ยังคงความเก๋า ตาเบิ่งแต่นิ่งชิลไปเนียนๆ

แมวดื้อก็แบกกล้องใหญ่ไป ถือของพะรุงพะรังนิดหน่อย
แอบสแนพติตี้ซะหน่อย

จากนั้นก็เดิน..เดิน..เดิน

เดินส่องน้องหมาน้องแมวคนอื่นมาพอสมควร
ได้เวลาโชว์ตัวเฮียเก๋าแล้ว
ทันทีที่เฮียเก๋าออกมา ก็เริ่มตื่นเต้น กอดแมวดื้อเป็นตุ๊กแกเลยทีเดียว

พอขยับท่า เอาแบบเฮียเก๋าสบายๆ
ก็โอบเอวแมวดื้อตลอดเลย
(ดูตื่นเต้นมากกว่ากลัวนะ)

พอเริ่มไม่ตื่นมาก เฮียเก๋าก็ยอมอยู่ท่านี้
มีคนมาขอถ่ายรูป มาทักทาย มาลูบหัวลูบตัวเฮียเก๋าตลอด

ถือเป็นการออกงานโชว์ตัวครั้งแรกในเมืองไทย
เฮียเก๋าไปประกวด WCF International Cat Show มาแล้ว
แค่นี้จิ๊บ..จิ๊บ

เดินไปเดินมา ผ่านร้านขายน้ำตกซกเล็ก
เอ้ย.. น้ำตก..น้ำพุ
ติตี้ก็เลยซื้อเป็นรางวัลให้เฮียเก๋า ที่วันนี้เก่งมาก ไม่งอแงเลยสักนิด

กลับมาบ้าน แมวดื้อก็จัดการแกะกล่อง

น้ำตกรุ่นนี้มีฟิลเตอร์กรองน้ำด้วย
สามารถจุน้ำได้ 4 ลิตร

แกะออกมาก็ไม่มีอะไรมาก เอาออกจากถุงพลาสติกแล้วเอาทั้งสองส่วนประกอบเข้ากัน

ถ้าอ่านตามคู่มือจะงงมาก
เพราะมันจะไม่เหมือนในรูป
สรุปดูรูปข้างกล่อง แล้วประกอบทิศทางตามรูปเลย
ประกอบเสร็จ ก็ใส่น้ำ แล้วค่อยเสียบปลั๊ก
เจ้านายก็รีบมาสำรวจทันที

ก่อนกินน้ำก็ล้างเท้ากันไปคนละทีสองที
เอิ้ก..เอิ้ก

:?::?:

Edit
เพิ่มรูปจากกล้องเฮียต้นเตย

ป๊าอุ้มเฮียเก๋าแล้วไม่ได้จับกล้องเลย

เฮียเก๋าแอบเซ็งนิดๆ ใครบอกว่ากลัว ไม่กลัวซะหน่อย
ระดับเฮียเก๋าแล้ว

ลูบหัว ลูบๆ เก๋าจะได้เคลิ้ม

เฮียเก๋าหล่อไหมฮับ

เพจทาสแมวมาขอถ่ายรูปด้วย

เฮียเก๋ายืนโชว์ตัวหน้าบู้ทเซเลปชื่อดัง “ทูนหัวของบ่าว” อยู่พักนึง
มีแต่คนทักว่าเป็น “เสือโคร่ง”
ป๋มชื่อ “Haru” ชื่อเล่น “ฮะเก๋า” นะฮับ

ป๋าอย่าปล่อยเก๋านะ เดี๋ยวมีคนอุ้มเก๋าไป

:x:x

หนีเที่ยวภูเก็ต 2014 (ตอนที่ 1)

หนีเที่ยวภูเก็ต ตอนที่ 1
สืบเนื่องจากคุณป๊าของติตี้ไปธุระที่ภูเก็ต
แมวดื้อก็เลยไปช่วย (กวน) ติตี้ ดูแลคุณป๊า

สิ่งที่กังวลกับการไม่อยู่ออฟฟิศก็คือลูกๆ ทั้งสาม
เพราะว่าน้องลูกพรุนและท่านแม่ไม่ค่อยสบาย
แมวดื้อก็คงปล่อยลูกๆ อยู่ออฟฟิศ น่าจะเป็นการดีที่สุด
แถมวันอาทิตย์ดันจะมีการตัดไฟอีกด้วย
การไฟฟ้าแจ้งมาว่าจะมีการตัดไฟตั้งแต่ 09.30 – 16.00 น.
ลำพังเรื่องอาหาร/น้ำ อันนี้ทิ้งไว้หลายๆ จุด ไม่ค่อยมีปัญหา
แต่ไม่มีไฟเนี่ย ร้อนตาย
ไหนจะยา/วัคซีนที่ต้องแช่เย็นอีก
แมวดื้อเลยต้องวางแผนล่วงหน้าเอาไว้หลายทาง
สุดท้ายก็แอบยุ่งวุ่นวายในเช้าวันเดินทางจนได้

:o:o

หลังจากกอดลูกๆ ร่ำลาเรียบร้อย ก็ต้องเด้งเอายา/วัคซีนจากออฟฟิศไปเก็บไว้ที่บ้าน
จากนั้นก็เด้งไปดอนเมืองทันที
การเดินทางครั้งนี้ไปด้วย “นกแอร์”
แมวดื้อไม่ถูกจริตกับเครื่องบินสักเท่าไหร่นะ
ด้วยความที่กลัวความสูง
แม้ว่าอาจจะได้นั่งริมทางเดิน สติก็ไม่อยู่กับร่องกับรอยอยู่ดี
มีเวลานั่งรอก็เลยถ่ายรูปกันเบาๆ

ช่วงแรกพอเครื่องไต่ระดับได้เท่านั้นแหละ
มวลมหาเมฆดำรออยู่เบื้องหน้า
เดาได้ทันทีว่าวันนี้ชาวกทม.ก็คงจะได้ชุ่มฉ่ำกัน
แต่การคิดนั่นโน่นนี่ไม่ได้ช่วยให้แมวดื้อหายใจได้ทั่วท้องเลย
เมื่อเครื่องบินเซิร์ฟไปบนมวลเมฆดำอย่างกะสกู๊ตเตอร์ไต่ยอดคลื่นไม่มีผิด
ติตี้กับแมวดื้อจับมือกันแน่น เมื่อเครื่องบินกระแทกหลุมอากาศเป็นระยะ
แต่นั่นไม่ใช่สิ่งเดียว ยังมีอีกเงื่อนไขนึงเพิ่มเข้ามาอีก
นั่นคือเก้าอี้ที่นั่งของแมวดื้อ ปุ่มกดเอนพนักพิงมันจม
ผลก็คือถ้าแมวดื้อพิงเก้าอี้ มันจะเอนหงายเงิบไปเลย
แล้วมันอยู่ในภาวะที่เครื่องบินกำลังไต่ระดับ เข้าใจป่ะ
ที่ถูกต้องคือปรับระดับพนักพิงให้ตั้งขึ้น
แมวดื้อก็ต้องอยู่ในสภาพลิงพยายามโหนเกาะเก้าอี้เอาไว้
มือนึงจับติตี้ไว้ อีกมือจับที่พักแขน พยายามประคองตัวเอาไว้
กว่าที่เครื่องบินจะได้ระดับตามต้องการ ก็ทำเอาแมวดื้อปวดแขน เมื่อยคอกันเลยทีเดียว

:cry::cry:

หลังจากนั้นก็ได้เวลาแจกจ่ายของว่าง
ซึ่งพอแมวดื้อได้รับมา ก็เก็บไว้ก่อนตามความเคยชิน
คือไม่เคยคิดว่าช่วงเวลาที่มีการแจกของว่าง ไม่ว่าจะเป็นรถทัวร์ หรือเครื่องบิน
เป็นเวลาที่เหมาะสมสำหรับการทานของว่าง
ยกตัวอย่างเช่นบนรถทัวร์ สมมติว่าออกเดินทางตอนค่ำ
เพิ่งทานมื้อเย็นก่อนขึ้นรถ บางสายรถออกเดินทางแป้บเดียวก็แจกกันแล้ว
(ก็เพิ่งอิ่มมาไง)
บางสายอาจไปให้ตอนเช้ามืด โดยการปลุกผู้โดยสารแล้วให้ของว่างปิดปากซะ
(คือเดี๋ยวก็ลงรถแล้ว เดี๋ยวค่อยไปหามื้อเช้าดีกว่าไหม)
จะว่าไปเรื่องของว่างเนี่ย เขียนได้เป็นอีกเอนทรีนึงเลย
ว่าด้วยเรื่องของ “ของว่าง” ที่ไม่แน่ใจว่าทำให้ “อิ่มหรือหิว” กว่าเดิม
หรือในประเด็นที่ว่า “สะดวกหรือลำบาก” ในการกิน
บางอย่างมันทานลำบากจริงๆ นะ เลอะเทอะไปหมด!!

นั่งหลับตาแป้บเดียว ลืมตามาก็เห็นทะเลแล้ว
เห็นแผ่นดินแว่บนึง ก่อนที่วิวทั้งหมดกลายเป็นทะเลอีกรอบ
เสียงจ๊อกแจ๊กจอแจยังดังไม่ขาดสาย ประหนึ่งอยู่บนรถทัวร์
เสียงเตือนให้ปรับระดับเก้าอี้อีกครา แมวดื้อก็เริ่มเป็นลิงอีกรอบ
แต่ว่าคราวนี้ดีหน่อยที่เป็นขาลง ไม่ต้องเกร็งตัวมากนัก
เครื่องบินแตะรันเวย์แบบนักวิ่งโอลิมปิคที่วิ่งมาแบบสุดแรง พอถึงเส้นชัยปุ๊บ หยุดวิ่งเลย
ไม่รุนแรงแบบน่ากลัวนะ ออกแนวงงๆ เสียมากกว่า
อ๊ะ.. จอดแล้ว

หลังจากเดินออกมาจากเครื่องบินแล้ว ก็ไปรับสัมภาระ
คุณป๊าก็โทรหาอาจารย์นัทที่จะมารับ
และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา มุ่งหน้าสู่ร้านอาหารสำหรับมื้อเที่ยงกันเลย

แมวดื้อเองไปภูเก็ตครั้งสุดท้ายเมื่อสิบกว่าปีแล้ว
ตอนนั้นไปกับทัวร์ ความทรงจำเกี่ยวกับภูเก็ตประมาณเมืองท่าสำหรับท่องเที่ยว
คือเน้นที่การท่องเที่ยว (แบบธรรมชาติ) เป็นหลัก ไม่เหมือนปัจจุบัน
(ถ้าไม่นับภูเก็ตแฟนตาซีนะ)
แต่พอมารอบนี้ เห็นรถยนต์ ถนน ห้างใหญ่ ผู้คน นี่มันเมืองใหญ่ชัดๆ

ป้ายจราจรเก๋ๆ “เลี้ยวซ้ายเมื่อปลอดภัย (LEFT WHEN SAFE)”
แล้วเมื่อไหร่จะปลอดภัย?
นั่นเป็นคำถามที่คิดในใจ พอผ่านแยกต่างๆ ไปได้สักพัก ก็เห็นเลนซ้ายมักจะชะลอตัวหรือบางทีหยุดรอ
(แม้จะไม่มีรถในทางอื่น)
ณ จุดนี้แตกต่างจากเมืองกรุง ที่หากมีช่องให้ไป นิดเดียวก็จะขอแซะไป

ปากน้ำซีฟู้ด อ.ถลาง
(http://4sq.com/19mRRNI)
เป็นจุดหมายสำหรับมื้อเที่ยง มื้อแรกที่ภูเก็ตคราวนี้
สิ่งหนึ่งที่อาจต้องระมัดระวังสำหรับการท่องเที่ยวในจังหวัดภาคใต้
ก็คือเรื่อง “ความเผ็ด” ของอาหารปักษ์ใต้
หากเป็นคนที่ชอบทานอาหารรสจัดอยู่แล้ว ก็คงไม่เป็นปัญหาอะไร
แต่หากเป็นคนไม่ชอบอาหารรสจัด อันนี้ควรบอกตั้งแต่ตอนสั่งเลย
บางร้านเนี่ย ขนาดแมวดื้อชอบทานเผ็ด ยังซี้ดปากเลย
มื้อแรกนี้ก็จัดกันไปเบา..เบา

อาหารรสชาติใช้ได้เลย
ถ้ามาทานมื้อเย็น สั่งพวกทะเลเผาน่าจะดี
ราคาปานกลาง
พนักงานแอบมึนเล็กน้อย ตอนแรกก็บริการดี
พอมีลูกค้าใหม่เข้ามาก็หายตัวไปเลยทีเดียว

:???::???:

Save the Earth

ติตี้ส่งรูปมาให้ดูตั้งแต่สาย
รีสอร์ทที่ติตี้ไปกับครอบครัวมีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง
แมวดื้อก็เดาไปว่าสถานที่น่าจะเลิศหรูพอสมควร
แต่พอตอนเย็น ติตี้ส่งมาให้ดูอีกรูป

เห็นแล้วก็หวนคิดไปถึงโครงการ
Save the Earth
ที่เดี๋ยวนี้ แทบไม่ค่อยได้ยินการพูดถึงกันสักเท่าไหร่แล้ว
ดีใจที่คนใกล้ตัว มองเห็นความสำคัญของเรื่องนี้
จำได้ว่าตอนไปชายทะเลในช่วงเทศกาล เรามักจะพบกับขยะกองมหาศาล
ไปกินๆ ดริ้งๆ เมาๆ ริมชายหาด แฮปปี้จะตาย
แต่เก็บขยะกลับไปด้วยจะดียิ่งขึ้นไปอีก
จริงไหม

:lol::lol:

Walk around Terminal 21

หลังจากอิ่มแล้ว
ก็เดินย่อยกันหน่อย
ตัวห้างแบ่งเป็นโซนเมืองต่างๆ
ซึ่งแรกๆ ก็ดูตื่นตาตื่นใจดี กับการตกแต่งให้เข้ากับธีมโซนนั้นๆ
มีพรอพให้ถ่ายรูปเยอะพอสมควร
แต่พอเดินไปทั่ว ร้านต่างๆ ดูออกจะจำกัดประเภทนิดนึง
ไม่ค่อยมีความหลากหลายของสินค้าสักเท่าไหร่
อาจเป็นเพราะความตั้งใจ ที่ให้เป็นแหล่งช็อปปิ้งเสื้อผ้า
มีร้านอาหารสำหรับนั่งสังสรรค์กับเพื่อนๆ หลังเลิกงานเสียมากกว่า

ทำเลของตัวห้าง ถือว่าสะดวกสำหรับคนทำงานในเมืองทีเดียว
ทั้ง BTS / MRT สะดวกมาก
แต่ถ้าขับรถ ก็ต้องฝ่าสภาพการจราจรย่านที่ขึ้นชื่อที่สุดอีกย่านนึงในเมือง
ร้านอาหารหน้าตาแปลกๆ ไม่คุ้นตาเยอะเหมือนกัน ค่อยๆ มาลิ้มลองไปทีละร้าน

:tricky::tricky:

Sweetie Europe Trip

ติตี้ไปเที่ยวยุโรปกับคุณแม่
22 – 31 ตุลาคม
ยาวเลย ตั้งสัปดาห์กว่าแน่ะ
คงคิดถึงแย่

แมวดื้อแอบย่องไปส่งติตี้
(ยังไม่ได้เปิดตัวกับคุณแม่)
ได้เจอกันแป้บนึงก็ยังดี
เที่ยวให้สนุกนะจ้ะติตี้ ไม่ต้องกังวลสถานการณ์น้ำท่วมที่นี่
ถ่ายรูปมาฝากเยอะๆ

:blink::blink:

© 2017 NaughtyCat. All rights reserved.

Theme by Anders Norén.