วันนี้มีโอกาสได้รักษาเคสนึง
เป็นแมวพันธุ์ขนยาว
ที่ไม่ได้มีการหวีหรือแปรงขนเลยเกือบตลอดชีวิต
เนื่องจากเป็นแมวที่ค่อนข้างดุสักนิด และหวงตัว
ผู้เลี้ยงใช้วิธีพาไปยังร้านสัตวแพทย์ให้ช่วยตัดขลิบขนให้
เคยพาไปร้านอาบน้ำตัดขนแล้วไม่ประสบความสำเร็จ
เพราะส่วนใหญ่ช่างตัดขนงานจะยุ่งมาก ใช้แบตตาเลี่ยนไถเอาเลย
แต่ขนแบบที่พันกันเป็นก้อนๆ มันยากมาก
ขนาดแมวดื้อเองใช้มีดโกนค่อยๆ หั่นเป็นกระจุกเล็กๆ ยังนาน
โชคดีที่พออายุเริ่มเยอะ แมวก็ไม่ค่อยออกฤทธิ์เท่าไหร่

นี่แค่ส่วนนึงช่วงโคนหาง

:o:o

ยังแปลกใจอยู่ว่า
ธรรมชาติแมวจะชอบเลียตัวเอง
เวลาเจออะไรที่แปลกปลอมติดตัวนิดเดียวยังงุ่นง่าน
นี่ไม่เลียตัวเองเลย หรือว่าเลียแล้ว.. แต่คิดว่ามันคือก้อนขนของตัวเอง ก็เลยไม่พยายามกัดทึ้งออก


ช่วงนี้แมวดื้ออกหากินกลางคืนบ่อยมาก
ที่จริงก็เป็นคนนอนดึก (มาก) อยู่แล้วนะ
แต่ด้วยบางที ไม่ค่อยมีร้านใกล้ๆ ที่จะเปิดตอนดึกๆ
สุดท้ายก็ต้องพึ่งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไปตามระเบียบ
พอเจอร้านที่เปิดจนดึกดื่น หรือโต้รุ่งเลย
อาหารรสชาติใช้ได้ ราคาไม่เว่อร์เกิน แมวดื้อก็ไม่พลาดนะ

โชคดีติ่มซำ
เป็นร้านที่เปิดมาหลายปีแล้ว
มีหลายสาขากระจายอยู่พอสมควร
เมื่อเร็วๆ นี้ มาเปิดสาขาใกล้แมวดื้อ
มีอีกสาขานึงอยู่ใกล้ติตี้
แถมมีบุฟเฟ่ต์ด้วยนะ
เสร็จแมวดื้อล่ะงานนี้
หุหุ

จริงๆ แล้ว หากเทียบปริมาณ/ราคา จะพบว่าแพงอยู่พอสมควร
แถมบางเมนู ดูเหมือนจะไม่ค่อยดีเสียอีก
ถ้าคีบขึ้นมาแล้วเห็นเป็นน้ำเหนียวๆ เป็นยางๆ จงหลีกเลี่ยง
ส่งกลับให้ไปนึ่งใหม่ หรือไม่ก็ขอเปลี่ยนเลย ดีที่สุด
แต่ก็ถือว่าเป็นร้านเอาไว้ดับความอยากติ่มซำตอนกลางคืน
อย่างน้อยก็ดีกว่าติ่มซำ 7-11 ก็แล้วกัน
เอิ้ก..เอิ้ก

:tricky::tricky:


ติตี้ในลุคใหม่
ทำผมใหม่
แต่งหน้าอีกนิด

ปกติก็เป็นสาวหวานอยู่แล้ว
คราวนี้ยิ่งหวานไปกันใหญ่
ติตี้ของแมวดื้อ

:blink::blink:


วันนี้วัน “สาทร” จีน
เย้ย
วัน “สารท” จีน ต่างหาก

นึกแล้วก็ขำพิธีกรสาวรายหนึ่ง
ที่ออกเสียงเพี้ยนจาก วันสารทจีน กลายเป็น วันสาทรจีนซะงั้น
ซึ่งก็คงไม่ต้องไปตามเช็คว่าคนเขียนสคริปพิมพ์ผิด ไม่ชัด หรืออย่างไร
เพราะมันเป็นเรื่องของไหวพริบล้วนๆ
ไม่ว่าจะเป็นมืออาชีพหรือไม่ แต่หากขาดซึ่งไหวพริบและสมาธิ
เราก็อาจจะพบเห็นความผิดพลาดได้บ่อยครั้ง

วันสารทจีนแบบนี้
ติตี้ก็มีกิจกรรมตามแบบประเพณีจีน
แมวดื้อก็เลยออกไปเจอติตี้ช่วงบ่ายแป้บนึง
นั่งคุยกันที่ S&P
จะว่าไปแล้ว แมวดื้อก็ไม่ค่อยจะครีเอทสั่งอะไรพิศดารที่ S&P สักเท่าไหร่
เพราะขนาดเมนูเบสิค บางทียังไม่ผ่าน
แต่เห็นเมนูนี้แล้วก็น่าสน เป็นผลไม้ด้วย
ถ้าไม่ผ่าน.. ก็คงไม่หนักหนาสาหัสสักเท่าไหร่
ติตี้เห็นดีเห็นงามด้วย
ก็เลยสั่งมาลองทานดู

หน้าตาดีใช้ได้ สีสันสวย
เหลือง – ส้มแดง – เขียว
บำรุงไปด้วยสารอาหารดีๆ
รสชาติก็โอเคเลย
น่าจะเป็นเพราะผลไม้หลากชนิด กับน้ำสลัดแบบเพลนๆ ที่ไม่ต้องพิศดารมาก
กุ้งที่เนื้อแน่นกำลังดี
ผักสดกรุบกรอบ ไม่เหม็นเขียว
สรุป.. เป็นอีกเมนูนึงที่เก็บไว้ทานที่ S&P

:x:x


แมวดื้อเชื่อว่า
“เกี๊ยว”
เป็นอาหารว่างที่อยู่คู่กับเด็กไทยมาช้านาน

จะมีใครจำได้ไหม ว่าเห็นเกี๊ยวจากรถเข็นขายลูกชิ้นตั้งแต่เมื่อไหร่
แรกเริ่มเราอาจจะเห็นแค่ลูกชิ้นหมู ลูกชิ้นเอ็น
ขยับเพิ่มเมนูด้วยไส้กรอกแดงๆ อันประกอบไปด้วยแป้ง
บางร้านอาจมีหมูยอทอด เอามาเสียบไม้ ปิ้งอีกรอบ
(เลยไม่รู้ว่าควรจะเรียกว่า “ทอด” หรือ “ปิ้ง” กันแน่)
บางแหล่ง บางชุมชน หรือบางโรงเรียนก็อาจจะพบกับ “เกี๊ยวทอด” เสียบไม้ได้

เกี๊ยวทอดที่ว่านี้ ข้างในมักจะเป็นไข่นกกระทา
ฟองเล็กบ้าง ใหญ่บ้าง ตามแต่ที่จะหาซื้อได้
บางแหล่ง ก็อาจจะพบพ่อค้าแม่ค้า ดังแล้วแยกค่าย
ย้ายตัวเองมาขาย เกี๊ยวทอด แต่ไม่เสียบไม้แล้ว ขายเป็นชิ้นๆ ไปเลย
และอาจขาย (ขนมครก) ไข่นกกระทา ร่วมด้วย
เรียกว่าขายของว่างจากไข่นกกระทา โดยเฉพาะกันเลยทีเดียว

เกี๊ยวทอดนี้
หากมองเรื่องคุณค่าทางโภชนาการ
ง่ายที่สุด ก็มีโปรตีนจากไข่ และแป้งจากแป้งห่อเกี๊ยว
อาจมีน้ำตาลและพริกจากน้ำจิ้มบ้างเล็กน้อย
รสชาติเกี๊ยวทอด ไม่ค่อยแตกต่างกันมาก
(ต่างกันจากคุณภาพไข่เป็นหลัก)
สิ่งที่จะสร้างความแตกต่างของแต่ละร้านได้ ก็คือน้ำจิ้ม
ของใครจะแซ่บกว่ากัน อันนี้ก็ต้องเสาะแสวงหาร้านประจำกันเอาเอง
แต่ที่แน่ๆ ไม่ว่าร้านไหน น้ำจิ้มมันต้อง “เหนียว” เลอะมือทุกร้านไป

:???::???:


More Posts


Red mango
August 7, 2011

Red mango

Tohkai Japanese Restaurant
August 7, 2011

Tohkai Japanese Restaurant

Tinned fish
August 5, 2011

Tinned fish

Longan
August 4, 2011

Longan

Sa-weed Cup
August 1, 2011

Sa-weed Cup

Working at StarBucks
July 31, 2011

Working at StarBucks