วันนี้ลองศึกษาเรื่อง
Color Management System (CMS)
โดยอ่านทั้งส่วนที่เป็นบทความ และฟอรั่มต่างๆ
ได้ข้อมูลมาจำนวนหนึ่ง
พออ่านแล้วก็พยายามทำความเข้าใจ
จนเกิดวงจรซ้ำมาซ้ำไป
จากเข้าใจ จนเป็นสับสน แล้วเข้าใจใหม่ แล้วก็สับสนใหม่
ทั้งที่มันเป็นเรื่องเดียวกัน
ข้อมูลออกมาในทิศทางเดียวกันแล้ว
แต่บางครั้งการอธิบายเชิงลึก ก็ทำให้สับสนได้เช่นเดียวกัน
ต้องพยายามทำความเข้าใจประเด็นหลักแล้วค่อยต่อยอดความรู้ไป


ภาพจาก (www.creativepro.com)

แรงจูงใจในการศึกษานี้ก็คือ
แมวดื้อชอบถ่ายรูป แล้วก็มานั่งปรับแต่งบนเครื่องคอมพิวเตอร์อีกรอบ
และคาดว่าในอนาคตอันใกล้ อยากจะพิมพ์รูปไว้เอง หรือนำส่งร้านอัดรูปด้วย
ปัญหาที่พบเห็นได้บ่อยก็คือ “สีที่เห็นไม่ตรงกัน”
อย่างในรูปนี้
แม้ว่าเราจะกำหนดค่าสี RGB ลงไปชัดเจน
แต่อุปกรณ์แต่ละอย่าง ก็จะให้ค่าสีที่แตกต่างกันออกไป
เบื้องต้นแมวดื้อแค่อยากทำให้สีที่มองเห็นในอุปกรณ์ทุกอย่างที่ใช้งาน
ไม่ว่าจะเป็นกล้องดิจิตอล จอมอนิเตอร์ และเครื่องพริ้นเตอร์ (รวมถึงเครื่องอัดรูปตามร้าน)
มองเห็นสีที่ “ใกล้เคียงกัน” ซึ่งอาจไม่ต้องถึงกับเป๊ะๆ
แต่พออ่านไปอ่านมา ชักมัน
มีข้อมูลให้ได้ศึกษาเยอะเลย
แถมข้อมูลหลายส่วนก็ขัดแย้งกันเอง
สนุกมาก
สนุกที่ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เพิ่มเติมความรู้เดิม

:!::!:


จาก forward mail ที่คุ้นตากันดี
วนไปวนมา ไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ
กับ
“คุณเป็นมนุษย์ MSN ประเภทไหน”

หยิบมาให้อ่านกันอีกที

== เริ่มต้นการคัดลอก ==

ประเภทที่ 1 : อกหักรักคุดตุ๊ดเมิน เกย์ไม่เอา ทอมไม่แล กระเทยทิ้ง
ประเภทนี้หลายๆคนคงจะเห็นกันบ่อยคือชื่อที่ตั้งใน m จะเป็นอะไรที่เน่ามากๆ ไม่เคยคิดที่จะใช้ชื่อแบบอื่นเลย ในหัวมีแต่ความรักลอยเต็มหัว ไม่มีเวลาจะไปคิดเรื่องอื่นนอกจากเรื่องรักๆใคร่ๆ ตัวอย่างชื่อที่ใช้ก็เช่น “ฉัน เป็นห่วง เธอ ..มากเลยรุ้มั้ย” , “อีกไม่ช้าไม่นานใจเธอจะต้องเปลี่ยนไปจากฉัน”, “หรือเราจะรักกันไม่ได้อีกแล้ว” , “ขาดเธอเหมือนขาดใจ”

ประเภทที่ 2 : Away ทั้งชาติ
ประเภทนี้คือตลอดเวลาที่ออน *** จะมีสถานะเป็น Away ตลอด แต่จริงๆแล้วก็อยู่หน้าคอมฯ

ประเภทที่ 3 : สิ้นคิด
สมกับชื่อประเภทที่บอกไปข้างต้นเพราะพวกเขาเหล่านี้จะตั้งชื่อใน m โดยใช้ชื่อที่สั้นๆ เช่น ใส่ “……..” เป็นชื่ออย่างเดียว หรือ “- -” รึไม่ก็ทศนิยมตัวเดียว แทบจะเห็นชื่อของคนประเภทนี้เป็นสีขาวหรือว่างเปล่าไปเลยเวลามองใน List รายชื่อ ซึ่งที่ตั้งชื่อแบบนี้อาจจะเป็นเพราะอยู่ในอาการจิตตก….หรือขี้เกียจพิมพ์ ….หรือนึกไม่ออกว่าจะใช้ชื่ออะไรดี

ประเภทที่ 4 : หัวศิลป์
ใครที่จะอ่านชื่อของมนุษย์ m ประเภทนี้ขอให้ทำใจเพราะบางทีตัวอักษรที่พวกเค้าใช้ตั้งในชื่อนั้น จะไปคัดสรรค์มาอย่างดีจาก Character Map ซึ่งศิลป์ขนาดที่ว่าอ่านกันไม่รู้เรื่องเลยทีเดียวชื่อ ที่มนุษย์ m ประเภทนี้ใช้ก็เช่น “Ś ┬ ŕ ά ỳ Ć ά ┬ ć Ћ Ψ”

ประเภทที่ 5 : ออน msn ผ่านมือถือ
มนุษย์ *** ประเภทนี้ชอบออน msn ผ่านมือถือ แต่พวกเขาเหล่านี้จะไม่ Chat หรือยินดีอยากให้มีคนทักมาหาเลย เพราะเวลาเปิดดูข้อความ/ส่ง *** ผ่านมือถือมันต้องเสียตังค์….. อีกเหตุผลนึงก็คือในมือถือมันพิมพ์ยาก+มันไม่แสดงผลชื่อเป็นสีหรือตัวหนาบาง ทำให้ชื่อคนที่ส่งข้อความมานั้นยาวเหยียด…..ก็มันไม่มี msn Plus นี่นา

ประเภทที่ 6 : ออน 24 ชม.
พวกเค้าคือมนุษย์ m อย่างแท้จริงหากพวกเค้ายังมีชีวิต หากพวกเค้าต่อเน็ท จะต้องออน m เสมือนว่าชั้นยังมีตัวตนชั้นยังไม่หายไปไหน เมื่อคุณออน m ทุกครั้งคุณจะเห็นพวกเขาเหล่านี้ Online อยู่ใน List คุณเสมอๆจนน่ากลัว….ไม่ว่าจะเช้า สาย บ่าย ค่ำ จนถึงตี 4 ตี 5 ยันเช้าเลยก็มิปาณ แต่พวกเขาจะอยู่หน้าคอมรึเปล่าก็อีกเรื่องนึง

ประเภทที่ 7 : Busy ทั้งชาติ
ประเภทนี้จะต่างกับ Away ก็ตรงที่พวกเค้าอาจจะทำอะไรที่เป็น Full Screen อยู่ซึ่งระบบจะขึ้น Busy ให้อัตโนมัติ (ถ้าตั้งค่าเอาไว้) ทักหาพวกเขาไปก็จะไม่ตอบกลับรึอาจจะตอบกลับมาว่า”ไม่ว่างเล่นเกมอยู่” ซึ่งนี่คือเหตุผลหลักๆของมนุษย์ m ประเภทนี้

ประเภทที่ 8 : สบถ/บ่น อย่างเดียว
เหมือนกับชื่อประเภทที่กล่าวมาคือมนุษย์ m ประเภทนี้จะตั้งชื่อ m ไว้ระบายความเครียดบ่นรึสบถเพียงอย่างเดียว แล้วออนให้ชาวบ้านเห็นซึ่งเวลาที่เห็นชื่อมนุษย์ประเภทนี้ใน List รายชื่อจะชวนให้รู้สึกแย่/รำคาญ ได้ไม่มากก็น้อย และถ้าหากทักไปขณะที่พวกเขาใช้ชื่อแบบนี้อยู่ คุณอาจจะโดนพวกเค้าสบถ/บ่นกลับมอย่างทันควัน เพราะขณะนั้นพวกเค้าจะอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

ประเภทที่ 9 : Chat กระจาย คีย์บอร์ดกระเด็น *** ค้าง
ประเภทนี้เมื่อพวกเขาเข้า M สิ่งที่จะต้องทำคือทักทุกคนที่ขวางหน้าและ Chat อย่างเมามันส์ ในรายชื่อ msn ของมนุษย์ประเภทนี้จะมีรายชื่อที่ Add ไว้เยอะมากมายไม่ต่ำกว่า 100 รายชื่อ บ้างก็อาจจะมากถึงหลายร้อยเลยทีเดียว ที่มีมากมายขนาดนี้เพราะพวกเค้าพยายามที่จะหาคนคุยด้วยอยู่ตลอดเวลา

ประเภทที่ 10 : หน้าม่อ/หูดำ/หน้าเป็นอลูมิเนียม
ประเภทนี้จะเป็นเฉพาะผู้ชายซะส่วนใหญ่และพวกนี้จะไม่ต่างจากประเภทที่ 9 เท่าไหร่นัก ต่างกันตรงที่ แทนที่พวกเขาจะ Chat แต่กลับเป็นม่อแทน พวกนี้จะหมายหา Mail ของผู้ ญ เท่านั้น ในรายชื่อพวกเค้าแทบจะไม่มีผู้ชายเลย ซึ่งเมื่อทักไปหาคนพวกนี้แล้วถามว่าได้ Mail มายังไง พวกเค้าก็มักจะตอบว่า”ได้มาจากใน Exteen กั๊บ” , “ในบอร์ดกั๊บ” , “เพื่อนให้มากั๊บ” ซึ่งชะตากรรมพวกนี้จะจบลงด้วย”Block and Delete”

ประเภทที่ 11 : Infecter !!! (ตัวแพร่เชื้อโรค)
ประเภทนี้อันตรายกว่าประเภทที่ 10 มาก เพราะพวกเค้าเหล่านี้ส่วนมากจะเป็นพวกใช้คอมฯไม่เป็นรึไม่ก็เสพติดการเปิด เว็ป** จนทำให้ Spyware และ Virus หมักหมมอยู่ในตัวเครื่องจนมันแพร่ออกมาทาง *** ของพวกเค้าคอยส่งความรำคาญให้ชาวบ้านแบบสุดๆ ชะตากรรมไม่ได้ต่างไปจากประเภทที่ 10 คือ “Block and Delete”

ประเภทที่ 12 : ปัญญาอ่อนในโลก Cyber (Cyber Syndrome)
ประเภทนี้เป็นประเภทที่สื่อสารได้ยากมากที่สุด พวกเค้าเหล่านี้ไม่มีความสามารถในการเขียนหรือพิมพ์แต่อย่างใดใน *** หรือในโลกของจอมอนิเตอร์เลยเสมือนบุคคลพิการทางสมองก็มิปาน ถามไปก็ตอบไม่เป็นศัพท์ ไม่ได้ความ คนละเรื่อง จนต้องใช้วิธีโทรศัพท์ไปคุยแทน แต่จริงๆแล้วก็เป็นคนปกตินี่แหละ ?

ประเภทที่ 13 : นักปราชญ์
ถ้าได้อ่านชื่อ หัวเอ็ม ของคนประเภทนี้คุณจะตรัสรู้เป็นพระอรหันต์เลยก็มิปาณ เพราะชื่อ msn ของพวกเค้าเหล่านี้จะเป็นปรัญญาหรือคำคม คติธรรม อุดมการณ์ไปซะหมด

ประเภทที่ 14 : มือใหม่หัดเล่น m
ก็อย่างที่ชื่อบอกพวกเค้าจะทำอะไรไม่ค่อยเป็นไม่ว่าจะส่งไฟล์ แชร์ไฟล์ แชร์ไวท์บอร์ด เปิดเว็ปแคมฯลฯ เพราะพวกเค้าส่วนมากจะไม่ใช่คนที่เล่นคอมฯเป็นชีวิตหรือเป็นคนที่พึ่งหัด เล่นคอมฯ จึงไม่ค่อยเข้าใจการพูดจาหรือสังคมในเน็ทมากนัก แล้วที่เป็นเอกลักษณ์ก็คือพวกเค้าเหล่านี้ยังไม่มีสัมมาคาราวะเท่าที่ควร เพราะพวกเค้าส่วนมากคิดว่าการที่เค้าพิมพ์ผ่านจอมอนิเตอร์กับการพูดคุยกันใน โลกของความจริงมันต่างกันจึงพูดจาไม่ค่อยมีมารยาทนัก เช่น รู้ว่าคุยกับรุ่นพี่ก็ยังพูด “เออ” , “รู้แล้ว” พูดจาไม่มีหางเสียงเป็นต้น

ประเภทที่ 15 : เกรียน
ประเภทสุดท้ายนี้ไม่อยากจะให้คำจำกัดความให้ปวดหัวเพราะทุกคนรู้กันดีอยู่ แล้ว…..ซึ่งก็ไม่รู้ว่าสิ่งมีชีวิตประเภทนี้ได้ Mail ของพวกเราชาวมนุษย์ไป Add ได้อย่างไร…..

ประเภทที่ 16 : บุคคลสูญหาย
พวกหายสาบสูญ นานๆ ครั้งจะออนเอ็มซักที เพื่อนๆ เห็นดีใจยกใหญ่ นึกว่ามันตายไปแล้ว

== สิ้นสุดการคัดลอก ==

สำหรับตอนนี้
คนรอบข้างหันมาใช้ twitter กันมากขึ้น
MSN เลยไม่ค่อยได้ใช้กัน
ลองหยิบมาวิเคราะห์แยกประเภทกันดูบ้าง
อาจมีบางข้อที่ซ้ำกัน แต่ก็น่าจะมีหลายข้อที่แตกต่างกัน
เนื่องจากลักษณะการใช้
MSN นั้นเน้นการสื่อสารในแบบ บุคคลไปยังบุคคล
ในขณะที่ twitter นั้นเน้นการสื่อสารในแบบ บุคคลไปยังกลุ่มผู้รับฟัง
เริ่มแรก twitter นั้นใช้แนวความคิดที่ว่า
“What are you doing?”
ปัจจุบัน ขยับขยายกลายมาเป็น
“See what people are saying about..”

เทียบเคียงกับประเภทของมนุษย์ MSN ก็น่าจะได้ประมาณนี้
ประเภทที่ 1: อกหักรักคุดตุ๊ดเมิน เกย์ไม่เอา ทอมไม่แล กระเทยทิ้ง
ประเภทนี้ก็ยังคงมีอยู่ในทุกสังคม สำหรับ twitter ก็จะสามารถพบเห็น tweet เรื่องหัวใจอยู่เรื่อยๆ โดยจะเน้นในกลุ่มคนโสด ที่ตามหาอีกครึ่งหนึ่งที่หายไป นอกจากเป็นการระบายความในใจแล้ว ยังเป็นการ tweet ออกไปเผื่ออีกครึ่งหนึ่งของหัวใจจะได้อ่าน นอกจากคนโสดแล้ว คนไม่โสดจำนวนมาก ก็นิยม tweet เรื่องหัวใจกันพอสมควร อาจเป็นการหาคำสนับสนุนความคิดของตนเอง เช่น เวลาทะเลาะกับแฟน ก็จะมาระบาย tweet ทำนองที่ว่า
“ทำไม..ต้องทำแบบนี้ด้วย (วะ)”
“คนรักกัน..ไม่ทำแบบนี้หรอก”
พอเพื่อนได้เห็น ก็ช่วยกัน tweet ความสงสาร ความเห็นใจ คำแนะนำ หรือสมน้ำหน้า ก็เจอกันไป

ประเภทที่ 2: หน่วยสำรวจพื้นพิภพ
ประเภทนี้จะกลัวถูกลักพาตัว จะไปลาดพร้าว CTW เชียงใหม่ ลำปาง (หนาวมาก) หรือแม้แต่จะไปห้องน้ำ ก็จะ tweet เพื่อป้องกันมนุษย์ต่างดาวจะแอบมาลักพาตัวขึ้นยานไป ขณะทิ้งระเบิดอยู่ในตู้แคบๆ
แค่นั้นยังไม่พอ เนื่องด้วยเทคโนโลยีล้ำยุค กับโทรศัพท์ที่มี GPS บอกพิกัดเสร็จสรรพ พอ tweet ปุ๊บก็จะรู้เลยว่าอยู่ตรงไหน

ประเภทที่ 3: พนักงานพิมพ์ซ้ำ
ประเภทนี้ แบ่งแยกย่อยได้หลายจำพวก ตามเจตนา การ retweet (RT) นั้นมีประโยชน์ แต่หลายคนนำมาใช้งานแทนการตอบ (reply)
อย่างไรก็ตามมีมนุษย์ twitter ที่เสพติดการ RT เป็นชีวิตจิตใจ เรียกว่าถ้าเปิดดู timeline ของเค้าล่ะก็ จะเจอแต่ RT ยาวเป็นพรืด ซึ่งอาจเป็นบอทปลอมตัวมาก็ได้

ประเภทที่ 4: นักร้อง..น้องรัก
ประเภทนี้ คงไม่ต้องอธิบายอะไร มักจะพบในช่วงละคร/ทีวี คือหลายคนอาจออกจากโลก twitter ไปดูทีวีกัน ส่วนคนที่ไม่ได้ดู ก็หาทางออกให้ตนเอง ไม่คุยกับใคร ร้องเพลง (ก็ได้ฟร่ะ) ถ้าไม่เป็นช่วงดังกล่าว ก็อาจจะเป็นดึกๆ ที่ไม่ค่อยมีใครอยู่แล้ว tweet ร้องเพลงเป็นเพื่อนตัวเองไปเรื่อย จนกว่าจะหลับ

ประเภทที่ 5: นักชิม..มาเองเลย
ประเภทนี้ มีลักษณะเด่นอยู่ตรง จะเป็นสมาชิกของเว็บฝากรูปไว้ด้วย ซึ่งก็เดาว่าต้องมากกว่า 1 แห่งเป็นแน่แท้ ไม่ว่าจะเป็นมื้อเช้า สาย เที่ยง บ่าย เย็น จะเป็นร้านอาหารหรูสุดแพง หรือข้าวแกงข้างทาง หรือจะทำเอง ก็จะ tweet ให้ได้น้ำลายหกกัน 3 ช่วงที่จะได้รับการตอบสนองอย่างรุนแรงก็คือ
1.ช่วงเที่ยง เนื่องจากบางคนพักบ่ายโมง กำลังหิวจะแย่ มีคน tweet ข้าวเที่ยงมาให้พยาธิในท้องได้ลุกฮือกัน
2.ช่วงเย็น เนื่องจากบางคนเลิกงานเร็ว (4 โมงเย็นก็ได้ไปเดินห้างกันแล้ว) คนที่เลิก 5-6 โมงก็นั่งน้ำลายหกไปสิ ไอติมเอย ขนมเอย เนื้อย่างเอย
3.ช่วงดึก อันนี้คนนอนดึก (มาก) อาจจะพบพ่อครัว แม่ครัวจำเป็น ที่ดึกๆ ไม่ยอมหลับยอมนอน เป็นผีตู้เย็น รื้อข้าวของออกมาทำ มีตั้งแต่เบสิคระดับ 1 เช่นบะหมี่สำเร็จรูป จนระดับแอดวานซ์อาหารอิตาเลียนเลยก็มี

ประเภทที่ 6: กี๊ก..กี๊ก..กี๊ก
ประเภทนี้ คอยติดตามข่าวสารเทคโนโลยีอย่างสม่ำเสมอ หลายครั้งอาจไม่หลับไม่นอน อ่านเจอกระทู้อะไร มีอะไรอัพเดต รีบฉวยมา tweet ซึ่งหลายครั้งก็ tweet ว่าเวอร์ชันใหม่ออกมาแล้ว อัพเดตกันเร็ว พออัพเดตไปแล้ว เจออะไรไม่ชอบมาพากล ก็ tweet เตือน ยังไม่แน่ใจ.. อย่าเพิ่งอัพเดตกันนะ!!

ประเภทที่ 7: นักข่าว..หัวเห็ด
ประเภทนี้ ไม่ได้หมายถึงบุคคลที่เค่้าทำอาชีพทางสายอยู่แล้วนะ แต่ว่าเป็นบุคคลทั่วไป ไม่ว่าจะเป็นร่วมงานอะไร ไปคอนเสิร์ตไหน ส่ง tweet รายงานความเคลื่อนไหวเป็นระยะ รวมไปถึงการแจ้งผลสภาพภูมิอากาศ ฝนตก ฟ้าร้อง น้ำท่วม และสภาพการจราจร รถติดตรงไหนเยอะๆ เดี๋ยวก็มี tweet (บ่น) มาให้เห็นเองแหละ อาจมีลงรูปด้วยเพื่อความน่าเชื่อถือ

ประเภทที่ 8: โคด-สะ-นา
ประเภทนี้ มีทั้งบอทและไม่บอท เอาบอทก่อน บอทนี้ส่วนใหญ่มักจะพบจากบริการตั้ง tweet ไว้ล่วงหน้า อาจโฆษณาบล็อกตัวเอง ร้านค้า บริษัท หรืออะไรก็ตามแต่ ตามระยะที่กำหนดไว้ ส่วนไม่บอทจะเป็นการมอบสิทธิพิเศษ เล่นเกมชิงรางวัลต่างๆ

ประเภทที่ 9: นักปราชญ์
ประเภทนี้ พบได้บ่อยที่สุดเช้ามืด และช่วงดึกๆ ก่อนเข้านอน จะมีข้อคิด สำนวน สุภาษิต คำพังเพย ที่ไม่รู้จะบอกตัวเอง หรือแอบด่ากระทบคนอื่นให้เห็นกันเนืองนิจ แต่ก็ยอมรับว่าหลายอันทำให้ได้คิดเหมือนกัน หรือใครหลอกด่าเรา!!

ประเภทที่ 10: อุปทานหมู่
ประเภทนี้ พบได้ยามมีมีตติ้ง ไม่ว่าจะมีตติ้งเล็ก มีิตติ้งใหญ่ นอกจากจะมี tag ให้รู้ว่า tweet เรื่องเดียวกันแล้ว ยังมีหลายครั้ง ที่ผู้ชุมนุมช่วยกัน tweet คำ (หรือประโยค) เดียวกัน ราวกับมีการระบาดของเชื้อโรค

== ขอตัดแค่นี้ก่อนแล้วกัน น่าจะยังมีอีกหลายประเภท เอาไว้ว่างๆ ค่อยมาต่อนะ ==
ป.ล.ไม่ได้บล็อกล่อเป้า และจุกเสียด เอ้ย..ส่อเสียดบุคคลใดทั้งสิ้น
เพราะแมวดื้อเองก็เป็นเกือบทุกประเภทเลย

;-);-)


เมื่อวานนี้เพิ่งจะกดซื้อโปรแกรม Yumnesia ไป
วันนี้ลดราคา จาก $0.99 กลายเป็นฟรีไปแล้ว

:cry: :cry:

ยังไม่ถึง 24 ชั่วโมงเลย
แง้ววววว

โปรแกรมนี้น่าสนใจยังไง
แมวดื้อถึงซื้อมาใช้
มาลองดูกัน

== Yumnesia ==
iTunes Link

โปรแกรมนี้เอาไว้จด..จด..จด
สำหรับนักกิน
เหมาะสำหรับแก๊งปากมันเป็นอย่างมาก
เพื่อจะเตรียมตัวไปปากมัน
หรือปากมันเรียบร้อย กลับมาจดบันทึกไว้ก็ได้
แบบนี้

หน้าแรกเป็นรายชื่อร้านอาหาร
โดยสามารถเขียนรายละเอียดของร้านอาหารไว้ได้
ที่อยู่ เบอร์โทร การเดินทาง
เขียนไว้ได้หมด

พอเลือกร้านอาหาร
ก็จะเป็นรายการเมนูที่เราใส่เอาไว้
ตามตัวอย่าง ก็เป็นรายการที่แมวดื้อเคยไปลิ้มลอง
ถ่ายรูปเก็บเอาไว้
ก็สามารถเอามาลงได้เลย
จะเลือกถ่ายรูปจากกล้องทันที
หรือจะเอาจาก Camera Roll ที่เราแต่งเอาไว้ก็ย่อมได้
ในเวอร์ชัน 1.1 มีคุณสมบัติในการปรับความสว่างด้วย
หากอยู่ในสถานที่แสงน้อย ก็ปรับความสว่างได้อีกนิดหน่อย
(จากตัวโปรแกรม Yumnesia เองเลย)
เมื่อลงรายการอาหารแล้ว ลงรูปแล้ว ก็ให้ดาวกันหน่อย

ในแต่ละรายการ นอกจากจะให้ดาวแล้ว
ก็ยังสามารถใส่รายละเอียดเพิ่มเติมได้อีก

จากความสามารถโดยรวม
ก็กดซื้อได้อย่างไม่ยากเย็น
แค่ $0.99 เอง
แต่วันนี้ฟรีแล้ว ใครสนใจรีบกดโหลดกันได้เลย

:lol::lol:


วันนี้ตื่นขึ้นมาแต่เช้า
แต่แบกตัวขี้เกียจไว้เต็มหลัง
ฝืนตัวเองไปเข้าห้องน้ำ
เรียบร้อยก็กลับมานอนต่อ
ตื่นขึ้นมาอีกรอบ
ก็มานั่งบื้ออยู่หน้าคอมพิวเตอร์
นึกไม่ออกว่าจะทำอะไรดี

หวานใจโทรมาคุย
ก็โดนเหวี่ยงไปหลายตลบ
เอิ้ก..เอิ้ก
แต่วันนี้หวานใจแปลกมาก
อดทนไม่ง้องแง้ง
ก็เลยนัดให้ออกมาหา

แมวดื้อพาไปกินอาหารเจแถวตลาดน้อย
หลายคนอาจไม่รู้จักตลาดน้อยเท่าไหร่นัก
แต่ถ้าช่วงเทศกาลกินเจ
ที่นี่ก็มีอาหารเจให้ซัดโฮกมากมาย
ไม่แพ้ย่านอื่นๆ เหมือนกัน
แถมพ่อครัว แม่ครัว ยังเป็นคนจีนแท้ๆ ดั้งเดิม
รสชาดก็เลยกระแทกท้องเข้าไปเต็มๆ
แมวดื้อกับหวานใจก็อยากกินนั่นโน่นนี่ไปหมด
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากนัก
อาจเป็นเพราะช่วงกินเจ
กินค่อนข้างน้อยอยู่แล้ว
กระเพาะได้พักผ่อนเต็มที่
ก็เลยจอดตั้งแต่จานหลัก

:shock: :shock:

จากนั้นแมวดื้อก็ขอไปเดินสยาม
จุดมุ่งหมายคือตามหาแมกกาซีน
ที่หมายตาเอาไว้ตั้งแต่หลายสัปดาห์ก่อน
เคยเป็นไหม เวลายืนอ่านแมกกาซีนหน้าร้านหนังสือ
แล้วอยากซื้อ
แต่ก็ไม่อยากหิ้วไปไหนมาไหน
คิดว่าไปซื้อที่อื่นก็ได้
นั่นแหละ
สุดท้ายก็หาซื้อไม่ได้
จนต้องกลับมาซื้อที่สยาม
โชคดีที่ยังมีขายอยู่นะนี่

:roll: :roll:

เมื่อได้หนังสือเสร็จสมอารมณ์หมาย
ก็ไปพารากอนต่อ
วันนี้มีงานกันดั้มเอกซ์โป 2009
ซึ่งคล้ายกับที่แมวดื้อไปดูที่เซนทรัลเมื่อปลายปีที่แล้ว
ก็เลยไม่ค่อยตื่นเต้นมากนัก
พอขึ้นมาข้างบนก็เจอซุ้มฮาโลวีน ที่ทางห้างฯ จัดเอาไว้
ไม่ได้เดินห้างในช่วงเทศกาลแบบนี้เลยจริงๆ
เทศกาล (ที่จำได้) เดินในห้างก็คงเป็นช่วงคริสต์มาสแค่นั้นจริงๆ
ชอบบรรยากาศเทศกาลจัง
[อ้อ.. ที่ทางเชื่อมโบนันซ่ากับ MBK ก็มีตกแต่งฮาโลวีนเหมือนกัน]

เดินไปหาหนังสือที่คิโนะคุนิยะเพิ่มเติม
แต่ก็ไม่มี
เลยลงมาจัดการมื้อเย็น (อาหารเจ) ที่ชั้นล่าง

ราดหน้าเจ 69 บาท
บ๊ะ.. อิ่มสุดๆ

พอเดินออกมาที่ BTS เห็นฝนตกน้ำนอง
ก็เลยขอบาย #wawee ไปโดยปริยาย
เอาไว้โอกาสหน้าแล้วกันนะ

~ จบวันอาทิตย์แบบเจๆ ไว้ด้วยอาหารเจ ~


ช่วงนี้ไม่ค่อยได้เปิดเพลงตอนทำงานเลย
อาจเป็นเพราะออกจะฟุ้งซ่านนิดหน่อย
มีเรื่องตื่นเต้นกับสิ่งที่ยังไม่เกิด
พ่วงกับความกังวลในอนาคตที่รออยู่
(คาดเดาได้)
บางครั้งการเปิดเพลงบรรเลง ช่วยได้เยอะเหมือนกัน
Depapepe จึงถูกเลือกเปิดขึ้นมาในอันดับต้นๆ
ล่าสุด มีคนแนะนำให้ลองฟัง Kotaro Oshio ดู
ถ้าชอบ Depapepe ก็น่าจะชอบ Kotaro Oshio เหมือนกัน
แมวดื้อก็เลยไปลองหามาฟัง
โอ้ว.. ใช้ได้เลย
แนว Instrumental
แม้ว่าสำเนียงกีต้าร์จะแตกต่างจาก Depapepe สักนิด
แต่อารมณ์โดยรวมใกล้เคียงกันมาก
อัลบั้มแรกของหนุ่มคนนี้ ออกมาตั้งแต่ปี 2002
ลองหามาฟังกันดูนะ


More Posts


น้ำครึ่งแก้ว
October 22, 2009

น้ำครึ่งแก้ว

อัพเดตราคาแผ่น Blu-ray
October 21, 2009

อัพเดตราคาแผ่น Blu-ray

Apple Hardware Update
October 20, 2009

Apple Hardware Update

Invasion
October 19, 2009

Invasion