โดยธรรมชาติ สังคม การเรียนรู้
ทำให้เรามีความชอบในงานอดิเรกแตกต่างกันออกไป
หลายคนชอบที่ดูภาพยนตร์ในโรง
เรียกได้ว่าเข้าฉายกี่เรื่องไปดูหมด
หลายคนชอบที่จะเป็นหนอนหนังสือ
มีความสุขที่จะใช้เวลาในร้านหนังสือ
หรืออ่านหนังสืออยู่เงียบๆ ที่ใดสักแห่ง
สำหรับแมวดื้อ
ในช่วงนี้ออกจะติด TV Show
หรือที่เรียกติดปากว่า “ซีรีส์” ต่างประเทศ
แรกๆ ก็ดูซีรีส์เกาหลี และ ญี่ปุ่น
พอมาได้สัมผัสซีรีส์ทางฝั่งตะวันตก
ก็ชื่นชอบมากเป็นพิเศษ
ด้วยบทโทรทัศน์ หรืองานสร้างแบบอลังการ
วันนี้ก็แวะเวียนเข้าไปหาซับไตเติ้ลเฉกเช่นเคย
มาสะดุดบล๊อคในเว็บ
เป็นข้อมูลลำดับซีรีส์ที่มีคนหาซับไตเติ้ล

ใน 10 เรื่องนี้
แมวดื้อดูไปเสีย 9 เรื่อง
กรั่ก..กรั่ก

:roll: :roll:


วันนี้นั่งหาข้อมูล
สำหรับคอลัมน์ Yummy fridaY ตามปกติ
ก็นึกถึง “ขนมไทย” ขึ้นมาได้
ไม่ได้กินขนมไทยมาพักนึงแล้ว
เดี๋ยวต้องหามากินเสียหน่อย

ข้อมูลที่นำมาแปะวันนี้
มาจากเว็บไซต์
www.manager.co.th

== เริ่มต้นการคัดลอก ==

“ขนมแม่อุดม” เป็นร้านขายขนมไทยโบราณ ร้านเก่าแก่แห่งหนึ่งของกรุงเทพฯก็ว่าได้ เพราะเปิดขายมานานกว่า 53 ปี มีคุณอุดม ปัทมสูต เป็นเจ้าของร้านและผู้ลงมือทำขนมไทยอันหลากหลายที่มีขายอยู่ที่ร้าน

ขนมไทยที่ชวนกินของที่นี่มีมากมากหลายหลากแบบเลือกกินไม่ถูกเลย แต่ถ้าถามถึงขนมไทยเด่นๆ ก็ต้องไม่พลาดขนมเหล่านี้ เริ่มจากข้าวเหนียวแก้ว (ถุงละ 20 บาท ครึ่งกก. 60 บาท) ข้าวเหนียวสีเขียวสดใสดูชวนกิน เป็นข้าวเหนียวที่นำไปมูน ใส่มะพร้าว น้ำตาล และใบเตยแล้วกวนกับกะทิ กวนจนข้าวเหนียวเหนียวได้ที่แต่ไม่แฉะ ลิ้มรสข้าวเหนียวแก้วเคี้ยวนุ่มปาก ตัวข้าวเหนียวไม่นิ่มมาก ออกหวานหอมมัน


ข้าวเหนียวแก้ว, ข้าวเหนียวแดง

อีกหนึ่งข้าวเหนียวที่ชวนกินคือ ข้าวเหนียวแดง (ถุงละ 5 บาท) เป็นข้าวเหนียวขาวที่นำมาแช่น้ำและผึ่งอีก 1 ชม. ก่อนนำมาเคี่ยวกับกะทิ น้ำตาล แบะแซ น้ำตาลปี๊บ เคี่ยวกวนจนเหนียวและแห้ง กินแล้วเคี้ยวกรึบกรอบหนึบหนับรสหวานหอม


ทองหยิบ, ทองหยอด, ฝอยทอง, เม็ดขนุน

ต่อด้วย ทองหยิบ (25 บาท) รูปสวยทำมาจากไข่เป็ดเอาเฉพาะไข่แดงตีให้ขึ้น แล้วหยอดลงในน้ำเชื่อมตั้งไฟแรง และนำมาใส่ถ้วยหยิบให้เป็นรูปสวยงาม ชิมแล้วเนื้อนุ่มไม่หวานมาก

ตามมาด้วยอีกหนึ่งทองคือ ทองหยอด (20 บาท) ทำมาจากแป้งข้าวเจ้าเอาไปคั่วให้สุกแล้วมาผสมกับไข่เป็ดเฉพาะไข่แดงที่ตีจนขึ้น แล้วจึงนำมาหยอดลงในน้ำเชื่อม ได้ทองหยอดเนื้อนุ่มหวานฉ่ำปาก

เม็ดขนุน (20 บาท) ก็น่ากินเป็นถั่วเหลืองเอามาต้มแล้วกวนใส่กะทิ น้ำตาล กวนจนแห้งเหนียว แล้วนำมาปั้น เอามาชุบกับไข่แดง แล้วหยอดลงในน้ำเชื่อม ได้เม็ดขนุนเคี้ยวแล้วได้รสชาติถั่วที่หวานนุ่มละมุนลิ้น

ฝอยทอง (30 บาท) ก็ไม่ควรพลาด ฝอยทองเป็นแพสีเหลืองสวยงาม ทำมาจากไข่เป็ดเอาเฉพาะไข่แดงมาโรยในน้ำเชื่อมจับเป็นแพ กินฝอยทองนุ่มลิ้นรสไม่หวานมาก และไม่คาวไข่


ปั้นขลิบปลา

นอกจากนี้แล้วก็ยังมีขนมไทยๆ ที่หากินได้ยากและน่ากินอีกมากมาย อาทิ ปั้นขลิบปลา (35 บาท) ข้าวตอกตั้ง (30 บาท) หม้อแกงถั่ว (12 บาท) เปียกปูน (10 บาท) ทองเอก (25 บาท)ตะโก้ (อันละ 3 บาท กล่องละ 30 บาท) และอื่นๆ อีกมากมาย ที่คงจะต้องหาโอกาสมาลองลิ้มรสชาติขนมไทยโบราณที่นับวันจะหากินได้ยากแล้วที่ร้าน “ขนมแม่อุดม”

 ร้าน “ขนมแม่อุดม” ตั้งอยู่ที่ 66 ถ.ดินสอ แขวงบวรนิเวศ เขตพระนคร กทม. การเดินทางถ้ามาจากราชดำเนินตรงมายังอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย แล้วเลี้ยวซ้ายเข้า ถ.ดินสอ เจอ ร.ร.สตรีวิทยา ตรงมาประมาณ 50 ม.จะเห็นร้านขนมแม่อุดมเป็นตึกแถวอยู่ซ้ายมือ มีป้ายร้านให้เห็นชัดเจน เปิดทุกวัน เวลา 08.00-19.00 น. โทร. 0-2282-1572

== สิ้นสุดการคัดลอก ==

Link: www.manager.co.th


สัปดาห์นี้กินแต่หมู
หมู..หมู แล้วก็หมู
หมูสับ หมูชิ้น ลูกชิ้นหมู
เกิดอาการอยากกินปลาขึ้นมา
ก็เลยไปนั่งที่ร้านข้าวต้ม 24 ชั่วโมง
หมายหมั้นปั้นมือว่ามื้อนี้
“จะกินปลา”
สั่งอาหารไปหลายอย่าง
ไหนอ่ะ..ปลา

:shock: :shock:


วันนี้เจอแอพพลิเคชันบนไอโฟนน่าสนใจ
โหลดมาลองแล้วชอบมากเลย
ฟรีด้วย 

ตามปกติแล้วแมวดื้อจะเปิด location service ไว้ตลอด
คราวนี้เวลาถ่ายรูปด้วยไอโฟน
ก็จะมีการบันทึก location เข้าไปในข้อมูลรูปด้วย
แต่เวลาจะดูข้อมูลพวกนี้
ก็ค่อนข้างลำบาก
มาเจอโปรแกรมนี้ โอเคเลย
พอเปิดโปรแกรมขึ้นมา
ก็เลือกรูปที่ต้องการทราบข้อมูล
ก็จะแสดงผลแบบนี้

ตัวอย่างในรูป
คืออยู่ที่เซนทรัลลาดพร้าว
จะมีทั้งพิกัด วัน เวลา แสดงแผนที่ด้วย
ส่วนความเที่ยงตรงของแผนที่และพิกัด
อันนี้อยู่ที่ GPS หรือ A-GPS
ของแต่ละเครื่องเอง

ป.ล. โปรแกรมนี้ต้องการเฟิร์มแวร์ 3.0 ขึ้นไปจ้า

 


การทำงานที่ต้องคุยกับมนุษย์
บางครั้งก็เป็นเรื่องยากเหมือนกัน
วันนี้แมวดื้อเจอลูกค้าสองแบบ
ค่อนข้างแตกต่างกันสุดขั้ว
แอบเอาลูกค้ามานินทาซะงั้น
เหอเหอเหอ

แบบแรก
-noob-
คือไม่ค่อยมีความรู้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์สักเท่าไหร่
ซึ่งก็เป็น “หน้าที่” ของสัตวแพทย์อยู่แล้ว
ในการที่จะให้คำปรึกษา แนะนำ ให้ความรู้ต่างๆ
บางเรื่อง.. อาจจะเล็กน้อย สำหรับคนทั่วไป
แต่สำหรับมือใหม่แล้ว นั่นคือสิ่งที่เค้าไม่รู้

ปัญหา
ความยากระดับ 4
คือการพยายามยัดความรู้ที่เล่าเรียนมาเป็นปี
ให้มือใหม่ เข้าใจ รับทราบ และ “จำได้”
ภายในระยะเวลาไม่กี่นาที
แถมการอัดข้อมูลไปเยอะๆ
ก็จะเจอคำถามที่วนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

 :o:o

แบบที่สอง
-super advanced-
คืออ่านเยอะ ถามเยอะ
แต่ข้อมูลที่มีถูกต้องหรือเปล่าไม่แน่ใจ
เข้าใจข้อมูลที่ถูกต้องหรือไม่ ยากจะคาดเดา

ปัญหา
ความยากระดับ 6
คือการต้องล้วงเอาความรู้ที่เค้ามีออกมาก่อน
จากนั้นนำมาวิเคราะห์
แล้วค่อยเพิ่มความรู้ที่ถูกต้องเข้าไป
ไม่ว่าสิ่งที่เค้าเหล่านั้นรู้มาก่อนแล้วจะถูกหรือไม่ก็ตาม
อย่าได้พยายามเข้าไปเปลี่ยนแปลงมัน
เพราะเค้าจะไม่ฟัง และจะชวนทะเลาะ
จงให้เค้ามั่นใจสิ่งที่มีอยู่เดิม
แล้วค่อยๆ เพิ่มสิ่งที่ถูกต้องเข้าไป
เมื่อใดก็ตามที่ข้อมูลที่ถูกต้อง
รวมกันเป็นมัดใหญ่ มันจะผลักเอาอันที่ไม่ถูกต้องทิ้งไปเอง

ถ้าจำเป็นต้องเลือก
อธิบายส่ิงต่างๆ
ให้แก่บุคคลสองประเภทนี้
จะเลือกประเภทไหนดี 

:idea: :idea:


More Posts


Eureka
August 19, 2009

Eureka

Durian
August 18, 2009

Durian

Stubborn Brain
August 18, 2009

Stubborn Brain

Sfree
August 17, 2009

Sfree

DrumBBQ
August 17, 2009

DrumBBQ

OZONO
August 16, 2009

OZONO