วันนี้ตอนแรกตั้งใจว่าจะนอนทั้งวัน
ประกอบกับง้องแง้งกับหวานใจ
เลยนอนยาวเลย
บ่ายแก่ๆ หวานใจโทรมา
ก็เลยออกไปข้างนอก
แวะไปไอทีมอลล์ซื้อเจ้านี่มา
Buffalo Portable DVD Drive
วันก่อนฝาก Mash เช็คราคา DVD drive มาแล้วรอบนึง
เนื่องจากเห็นแววว่าไดร์ฟของไอแมคน่าจะถึงอายุขัยแล้ว
เนื่องจากเผาแผ่นซีรีส์เยอะมาก
จะเคลมไดร์ฟก็กระไรอยู่ ไอแมคคงต้องเข้าไปนอนโรงหมออีกหลายวัน
เลยตัดสินใจว่าหา ext drive มาใช้ไปพลางๆ
เอาไว้ใกล้หมด Apple Care แล้วค่อยเอาไปเคลมอีกทีนึง
(ไดร์ฟจะได้อยู่กับเครื่องไปนานๆ อิอิ)
หลังจากทีี่เดินวนอยู่หลายรอบ
ก็ไม่เจอไดร์ฟที่เป็น firewire เลย มีแต่แบบที่เป็น USB
รู้ว่าอัตราความเร็วในการรับส่งข้อมูลมันอาจจะช้า
แต่ก็ต้องหามาใช้แล้วหล่ะ
เปรียบเทียบคุณสมบัติแล้ว แต่ละรุ่นไม่ค่อยแตกต่างกันมาก
เลยมาจบลงที่ Buffalo Portable DVD Drive
ด้วยความขาว หุ่นดี เซ็กซี่อีกต่างหาก
เฮ้ย.. ไม่ใช่
ขาว (วางคู่กับไอแมคได้ดี) – เบา (พกพาสะดวก) – บางกระทัดรัด (ไม่เกะกะ)
กล่องแดงเพลิง ตามสไตล์พี่บัฟ เค้านั่นแหละ
สาระสำคัญข้างกล่องด้านนี้ ก็คือน้ำหนัก 360 กรัม อ่านเขียน CD/DVD ได้หลายประเภท
สาระสำคัญด้านหลังของกล่อง ก็คือรับประกัน 3 ปี, ขนาดของไดร์ฟ
แล้วก็ฟันธงไปเลยว่า CD เขียน/อ่าน ที่ความเร็ว 24x ส่วน DVD เขียน/อ่าน ที่ความเร็ว 8x
ถือว่าหนักหนาสาหัสเหมือนกัน
เพราะไดร์ฟแบบภายใน ขี้หมูขี้หมาหน่อย (อันละประมาณ 450 บาท)
ยังอ่าน/เขียน CD ได้ถึง 52x เลย
ซึ่งก็ต้องเข้าใจนิดนึงว่าไดร์ฟภายนอกแบบนี้
สามารถใช้งานโดยไม่ต้องเสียบปลั๊กได้ด้วย
(ใช้ไฟจาก USB เอา)
ลำพังไฟเลี้ยงจาก USB อาจจะไม่พอต่อการทำงานในระดับนั้น
ก็เลยต้องยอมกันไป
แกะออกมา ก็จะเจอตัวไดร์ฟ คู่มือการใช้งาน แล้วก็แผ่นเซตอัพ
ซึ่งจะมีโปรแกรม Nero มาให้ด้วย
เหอ..เหอ
จะว่าไปแล้ว ข้างกล่อง ก็ไม่ได้บอกว่า support Mac OS X แต่อย่างใด
แต่ดันเชื่อคนขาย ทะลึ่งซื้อมาได้
Nero ก็คงไม่ได้ใช้ไปตามระเบียบ
ขนาด (เฉพาะไดร์ฟ) เล็กได้ใจมาก
เทียบกับแผ่น DVD แล้ว ถือว่าโอเคเลย
tray เป็นแบบทั่วไป หัวอ่านไม่ได้รุ่นที่หรูหราอะไรนัก
ตัวยึดใช้เป็นแบบแกนโลหะ ซึ่งเวลาดึงออกมาหมด จะไม่ค่อยแข็งแรงนัก
ปัญหาในการใช้งานเล็กๆ
เกิดจากการที่ตัวไดร์ฟบางมาก
เวลาดึง tray ออกมาจนสุด (เพื่อใส่แผ่น)
หากกดแรงเกินไป tray มันจะยุบตัวลง
และงัดตัวไดร์ฟขึ้นมาทันที (ด้วยน้ำหนักเบา)
เวลาใช้ก็ระวังๆ นิดนึง แค่นั้น
เรื่องการอ่าน/เขียนข้อมูล
จากการเผาแผ่นไปประมาณ 2 หลอด
ก็ดูปกติดี
ยังไม่เจอแผ่นเสียขณะเผา
แผ่นที่เผาไปแล้วก็อ่านได้ปกติ
หากใช้ toast บนแมคก็มองเห็นอีกไดร์ฟนึงทันที
ใช้งานง่าย
ใส่แผ่นเข้าไปใน internal drive / external drive พร้อมกัน ก็ใช้ได้
ข้อกำจัดที่เห็นๆ ก็คงเป็นเรื่องความเร็วอย่างเดียว
แต่แค่นี้ก็ happy แล้ว
Fool Comments
หลายคนที่ติดตาม naughtycat มาตั้งแต่ยุคแรกๆ
น่าจะจับจุดของแมวดื้อได้อย่างนึง
ที่ชอบเอาข้อมูลของร้านอาหารต่างๆ มาแปะเอาไว้
หากมีโอกาส (และเวลา) ก็จะไปลิ้มลองชิมรส แล้วนำกลับมาเขียน (รีวิว) อีกรอบ
แต่ระยะหลังๆ ไม่ค่อยได้เอาร้านมาแปะสักเท่าไหร่
ด้วยเหตุผลคือ “Fool Comment”
เว็บไซต์เกี่ยวกับอาหารชื่อดังหลายไซต์ ประสบอาการคล้ายๆ กัน
หากเป็นเว็บหรูหน่อย ก็ไม่ค่อยอะไรมาก
คือร้านอาหารที่นำมาลง นั้นเรียกว่าต้องคนมีกะตังสักหน่อย ถึงจะไปกินได้
มื้อธรรมดา ปกติ ก็ราวๆ หมื่นเศษๆ
เว็บพวกนี้ คนธรรมดา ไม่ค่อยเข้าไปหรอก
เพราะรู้ว่า ถึงจะรู้จัก ก็คงไม่ไปกินอยู่ดี
ลดลงมาอีกระดับ
เว็บไซต์มีแบบนี้มีเยอะหน่อย
อาหารก็มีตั้งแต่ชาวบ้านกิน ไปจนถึงระดับกลาง
บางร้านแพงหน่อย แต่ก็พอจะจ่ายได้ (แบบปีนึงสักครั้ง ประมาณนั้น)
คนที่เข้าไปเว็บไซต์เหล่านี้ ส่วนใหญ่มักเป็นวัยทำงาน
คือสามารถหาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว รู้จักใช้เงิน (ในระดับหนึ่ง)
และเว็บไซต์อีกระดับ
ที่ใครก็เข้าถึง เรียกว่า เข้าไปหลับนอนอยู่ในเว็บไซต์กันเลย
เวลามีบทความใหม่เข้ามา เพียงไม่ถึงชั่วโมง ก็จะมีคนมาคอมเม้นท์
ปัญหาก็คือ
“ไม่จะรู้คอมเม้นท์อะไร”
ก็เลยเขียน (พิมพ์) ไปว่า
“ที่ 1”
เออ.. ที่ 1 ไรฟร่ะ
หรือ
“คนแรก”
เออ.. ดีใจด้วย ที่ได้เปิดซิง
แค่นั้นยังไม่พอ
พวกที่ “เหมาเอาว่า” คนอื่นจะเข้าใจ ยังเข้ามาแจม
เช่น
“ร้านนี้ห่วย” “ถ่อย” “ไม่อร่อย”
หากลองตีความกันจริงๆ
มันแปลว่าอะไรอ่ะ
..หากได้ “เคยลอง” เข้าไปใช้บริการมาจริงๆ..
ทำไมไม่อธิบาย หรือบรรยาย อะไรที่มันเห็นภาพหน่อยหล่ะ
เช่น ขนมปังแข็งเกินไป เกรียมเกินไป, จานนี้หวานเกินไป, จานนี้เนื้อไม่สุก
อะไรทำนองนี้
คือเรื่องการรับรสของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
บางคนบอกหวาน บางคนบอกเค็ม
หรือบางคนบอกหวานมาก แต่บางคนบอกเฉยๆ
อะไรทำนองนี้
อย่างน้อยมันก็ยังบอกอะไรได้มากกว่า “ไม่อร่อย”
ทั้งนี้ ยังไม่มีอะไรมารับประกันได้ว่า ร้านคู่แข่งจะชักชวนเพื่อนๆ มาคอมเม้นท์โจมตีก็เป็นได้
ซึ่งเป็นอะไรที่ง่ายมาก สำหรับโลกอินเทอร์เนท
อีกประเด็น
ที่รู้สึก “ไม่ชอบ” อย่างรุนแรง
ก็คือการตัดสินคนอื่นว่า “โง่”
มีหลายต่อหลายเว็บ ซึ่งมีขาประจำ (เฝ้าบอร์ด)
คอยออกมาถากถางว่า
“ไปกินทำไมร้านนี้.. กินข้าวแกงที่บ้านดีกว่า”
หรืออะไรทำนองนี้
หรือ
“ใครอยากโง่.. ก็เชิญเลยนะครับ ร้านนี้”
อยากรู้ว่า
การไปกินอาหารสักอย่างนึง มันจะทำให้รอยหยักในสมองตื้นลงได้เลยเหรอ
ถ้าได้ขนาดนั้น น่าจะมีคนทำวิจัยนะนี่
ซึ่งประเด็นพวกนี้
พาลทำให้แมวดื้ออารมณ์เสียอยู่บ่อยๆ
คือบางครั้ง เราอ่านบทความ เราก็อาจต้องการรายละเอียดเพิ่มเติม
เช่น เปิดวันไหนบ้าง หรือมีที่จอดรถไหม เดินทางยังไง
หากไม่มีข้อมูลเหล่านี้ในบทความ
ก็หวังว่า อย่างน้อย ในคอมเม้นท์เล็กๆ อาจจะมีคนกล่าวถึงเอาไว้
แต่
มันดันมาเจอ
“เกรียน..คอมเม้นท์”
เซ็งเป็ด
Tags: Comment
Permalink | Posted in Diary, Web | 1 Comment »