ช่วงนี้มีของเล่นอยู่อีกหลายชิ้น
อิอิ
มีของเล่นชิ้นนี้
ที่หวานใจทำได้สวยอยู่แล้ว
ก็เลยไม่ได้ซื้อแล้วส่งไปให้
อยากทำซูชิแบบบ้านๆ
ก็เลยหาอะไรใกล้ตัว
อย่างเช่น
ข้าวเหนียว..หมูปิ้ง
กดๆ เข้าไป
หน้าตามันก็ออกมาดูคล้ายเหมือนกันแฮะ
อิอิ
ข้าวเป็นเม็ดๆ เลย
เอิ้ก..เอิ้ก
มีหลายๆ คน ถามแมวดื้อ
ว่าไปกินที่เซนบ่อยๆ
มีอะไรดี
ก่อนที่แมวดื้อจะมาติดใจเซน
ก็ตระเวนกินตามร้านอาหารญี่ปุุ่นมาแล้วหลายร้าน
ไม่ว่าจะเป็น
ฟูจิ, โคบูเนะ, โอโตยะ, เนโกะ
ก็เหลืออีกหลายร้านเหมือนกันที่ว่าจะไปลอง
เช่น
ฮานาย่ะ, ไทโกะ หรือ อะคิโยชิ
ตอนนี้ยกให้เซนเป็นร้านที่ “ถูกปาก” ที่สุดไปก่อนก็แล้วกัน
คือไม่ได้ว่า ว่าร้านอื่นๆ ไม่ดีนะ
แต่มัน “ไม่ถูกปาก” อ่ะ
นี่เอาแค่เป็นร้านนะ
ไม่รวมบุปเฟ่ต์อาหารญี่ปุ่นที่มีอีกมายมาย
ไว้ค่อยเขียนอีกทีนึงก็แล้วกัน
วกกลับมาที่เซน
แมวดื้อมักจะสั่งอาหารคล้ายๆ นี้
ขณะรออาหาร จิบชาเขียวร้อนไปพลางๆ
ปลาดิบพิเศษมาแล้วจ้า
บางเทศกาลก็จะมีปลาโอโทโร่เนื้อแดงๆ มาให้อร่อย พร้อมปลาทูกับแซลมอน
อาหารชุดปลาแซลมอนย่างซีอิ๊ว
ที่สั่งกี่ที ก็ตกแต่งได้เหมือนเดิม ไม่เละเทะเหมือนบางร้าน
เครื่องเคียง นอกจากกิมจิแล้ว จะมีเครื่องเคียงที่เปลี่ยนไปในแต่ละวัน
ซูชิ อร่อยๆ มักจะต้องสั่งแบบแยก ถ้าสั่งเป็นชุดจะธรรมดามาก
อันนี้สั่งซูชิหอยเชลล์กับซูชิปลาหมึกยักษ์
อาหารว่าง ที่หวานใจชอบ “ทาโกะ ยากิ”
โดยมากก็จะสั่งประมาณนี้
ที่สำคัญที่สุด
กินหมดนี่
“น้ำหนักไม่ขึ้น”
แต่ถ้าไปกินอาหารไทย หรืออาหารฝรั่ง
อิ่มเท่ากัน
แต่
“น้ำหนักขึ้น”
แถมหิวเร็วกว่าอีก
กินปลา บำรุงสมองด้วยนะ
^_______^
ช่วงนี้เปลี่ยนธีมบ้าง
เพราะหวานใจเกิดไฟกำลังมา
เล่นธีมสนุกไปเลย
หลายวันก่อน
หวานใจอยากดูหนังเรื่องนี้ขึ้นมา
ก็เลยต้องไปหามาให้
ไม่คิดจะดูเล้ย
แต่เปิดไปเจอรูปนี้ก็เลยอยากดูขึ้นมา
ออฟฟิศนี้ใช้แมคหมดเลยแฮะ
หนังเรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับนิตยสารแฟชันฉบับหนึ่ง
ซึ่งมีความพิถีพิถันในการทำนิตยสารมาก
บก.ก็เขี้ยวเหลือเกิน
ลูกน้องทุกคนกลัวไปหมด
ทำให้นึกถึงที่ธนาคาร
วันก่อนจะไปเปิดบัญชี ก็รออยู่ตั้งนาน
แล้วก็มีคนนึงมาถามว่ารออะไร
ก็บอกเค้าว่ารอเซ็นอนุมัติ
แค่นั้นแหละ
เค้าบอกว่า.. “มา..เดี๋ยวพี่เซ็นให้เอง”
พนักงานแถวนั้นรีบเอาเอกสารทั้งหมดมาให้เซ็นเลย
ประมาณว่า boss ลุยเอง
อิอิ
ย้อนไปหลายปีก่อน
ตอนเรียนอยู่ที่จุฬาฯ
แมวดื้อ
ไปไปรษณีย์แทบทุกวัน
ไปส่งจดหมาย
ไปซื้อแสตมป์
ไปซื้อของที่ระลึกต่างๆ
แล้วก็ว่างเว้นไปไปรษณีย์พักใหญ่
ก็ยังสะสมแสตมป์อยู่นะ
แต่ว่าไปซื้อตามงานมากกว่าจะไปซื้อทีที่ทำการ่ไปรษณีย์
ช่วงนี้มีของที่ส่งไปให้หวานใจ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ค่อนข้างบ่อย
เลยได้กลับมาทำแบบเดิมๆ
ซื้อแสตมป์เก็บไว้เพียบเลย
ไว้ต้องไปซื้อสมุดเก็บ
ไม่งั้นมันจะติดกัน
อาทิตย์ที่แล้วบอกหวานใจว่า
มีของที่ระลึก
เป็นตู้จดหมายในแบบต่างๆ
ตั้งแต่สมัยแรก จนถึงปัจจุบัน
ทั้งหมด 7 แบบ
ตัวละ 150 บาท
ก็อยากได้นะ
เป็นกระปุกออมสินด้วย
แต่ไม่รู้จะเก็บไว้ตรงไหน
<<ของเยอะจัด>>
เลยได้แค่ไปด้อมๆ มองๆ เกาะตู้กระจก
แล้วก็ซื้ออย่างอื่นมาแทน
ซ้ายมือเป็นที่รองเม้าท์พร้อมกระดาษ
คือดึงกระดาษออกมาเป็นแผ่นๆ เอาไว้จดได้
ไอเดียเก๋ดี พอหมดแล้วก็ตัดกระดาษ ขนาดเท่านี้ ใส่เข้าไปได้
ขวามือเป็น postcard แบบที่ใส่รูปของเราเองได้
เคยเห็นเหมือนกัน แต่ไม่เคยใช้เลย
ไว้จะลองส่งรูปสวยๆ ไปให้หวานใจ
วันนี้งานยุ่งจัง
หวานใจก็ยุ่ง
ออนไลน์ไว้
แต่ away ตลอดเลย
แมวดื้อก็ยุ่ง
…
ยุ่งกินเบเกอรี่ทั้งวัน
ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า
เมื่อวานซื้อเบเกอรี่มาเยอะมาก
วันนี้ก็เลยจัดการซะเกือบหมด
ทิ้งไว้..มันจะเสีย
เนอะ
😛
ยุ่งไม่พอ
หน้ายุ่ง
ขนยุ่ง
เอิ้ก..เอิ้ก
คิดถึงหวานใจจัง