ติตี้ซื้อขนมมาฝาก
แมวดื้อชอบขนมสีสันสดใส
ตอนเด็ก ถูกล่อด้วยขนมลูกชุบเป็นประจำ
ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า
ขนมบางอย่างหน้าตาธรรมดามาก แต่รสชาติดีสุดๆ
แต่ขนมบางอย่างหน้าตาดี แต่รสชาติไม่ได้เรื่องก็มี
macaroon ถือเป็นขนมที่หน้าตาดีมาก
โดยเฉพาะเวลาที่อยู่รวมกันเยอะๆ
บางยี่ห้อทำออกมาแล้วรสชาติธรรมดา
แต่บางยี่ห้อรสชาติดี ชวนให้กลับไปซื้อก็เยอะ
หลายครั้ง “คนให้” ก็สำคัญไปกว่าองค์ประกอบอื่นๆ
แค่ติตี้เป็นคนให้.. ก็หวานแล้ว
ฮิ้วว..วว
ตามคำทำนายดวงประจำปีนี้
ที่ได้อ่านเล่นๆ เมื่อปลายปีที่แล้ว
บอกว่าในปีนี้ จะได้ไปเกี่ยวพันกับเรื่องที่อยู่อาศัย
ซึ่งก็ได้คิดไว้อยู่นานแล้ว ว่าคงจะต้องสร้างบ้านใหม่
จนมาถึงตอนนี้ ด้วยสภาวะบ้านเก่า และสมาชิกในบ้าน
พร้อมใจกันลงมติว่ามันควรถึงเวลาแล้ว ที่จะต้องจัดการให้เป็นเรื่องเป็นราว
วันนี้ประชุมโต๊ะกลมในบ้านอีกครั้ง
จากแบบบ้านที่มองๆ กัน
มาเป็นแบบบ้าน ที่บริษัทเสนอมาให้
ลำพังแค่แบบแปลน
ยังไม่ได้มองถึงการตกแต่ง เฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ก็ตื่นเต้นแล้ว
การอยู่บ้านกับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา มันดีที่สุดแล้ว
บางเรื่อง.. เป็นเรื่อง “คนในอยากออก.. คนนอกอยากเข้า” นะ
หลายคนอยากพาตัวเอง แยกไปจากครอบครัว
จะด้วยปัญหาการเดินทางไปเรียน/ทำงาน
หรือความอยากได้อิสระก็ตาม
แต่สำหรับแมวดื้อ ที่ตบเท้าเดินออกจากบ้านตั้งแต่ตอนเรียน
กลับโหยหาโอกาสที่จะกลับไปอยู่ที่บ้าน แบบพร้อมหน้าพร้อมตาเสียมากกว่า
วันนี้แมวดื้อกับติตี้ไปเดิน
Siam Center
หลังเหวี่ยงๆ จาก sizzler
ที่มั่วคิว แถมไม่มีการขอโทษใดๆ ทั้งสิ้น
ก็เลยโบกมือบ้ายบาย sizzler สาขานี้ไปเลย
เดินผ่านร้าน “บ้านหญิง”
เมนู “ข้าวเหนียวมะม่วง” ก็ดึงดูดสายตาแมวดื้อ
คุยกับติตี้ว่าร้านนี้ยังไม่เคยเข้าไปลองทานเลย
ด้วยความหิวๆ เหวี่ยงๆ
เลยได้มีโอกาสลิ้มลองอาหารร้านนี้
ป.ล. แสงไฟร้านนี้ แก้ white balance ยากมาก (อย่าไปแก้มันเลย)
ป.ล. 2 ติตี้สั่ง “ข้าวไข่ข้น” ซึ่งเป็น signature ของร้านนี้ แต่แมวดื้อลืมถ่ายรูปมา
ป.ล.3 อาหารร้านนี้แจ่มมาก ได้ร้านประจำร้านใหม่แล้ว
(ไม่ง้อแล้ว sizzler ชิส์)
สมาชิกใหม่
ลูกครึ่ง ลูกเสี้ยว หลายพันธุ์
หลักๆ ก็คือ American Shorthair (ได้ลายมา)
กับ Scottish Fold (ได้หูมา)
สืบย้อนกลับไปรุ่นทวด มี Bengal อยู่ด้วย (ก็เลยได้ความใหญ่มาด้วย)
มาวันแรกก็ออกฤทธิ์เลย
ขู่ไปทั่ว Persian ที่อยู่มาก่อน (นาน) มีเหลือจะปล่อยให้ขู่เฉยๆ
เลยมีการออกมวยกันเล็กน้อย
แม้กระทั่งแมวดื้อเอง ถ้าไปอุ้ม บางทีก็งั่มเหมือนกัน
~ เป๊า เป่า ~
ดูดูไป “หน้ามึน” ใช้ได้
ขอต้อนรับเข้าแก๊ง naughtycat
เมื่อวันอาทิตย์
หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจ
happy..happy
ติตี้ไปแล้ว
ก็ขออนุญาตไปแฮงค์เอาท์กับรุ่นน้องที่คณะ
ซึ่งเนื่องจากทำตัวดี วีซ่าก็เลยผ่าน
หุหุ
จุดมุ่งหมาย
Saxophone Pub & Restaurant
Jazz & Blues Pub
แมวดื้อไม่ได้ไปที่ Saxophone เป็นปีได้แล้ว
นั่งไล่บล็อคดู ก็ราวๆ ปี 2009 แน่ะ
โดยรวมก็ยังคงเหมือนๆ เดิมนะ
เหมือนไฟสว่างขึ้น
แต่ความสนุก ความเมายังคงเหมือนเดิม!!
หลายสิ่งของที่นี่ ที่แมวดื้อชอบไม่เคยเปลี่ยน
คือรสชาติของแอลกอฮอล์
ที่จริงมันก็เหมือนกันทุกที่แหละ
(ซัดไปเยอะๆ ก็เมาเหมือนกัน)
แต่ว่าพอมานั่งในผับ ในบรรยากาศแบบนี้
ได้ฟังดนตรีเล่นสดๆ มันเป็นอีกฟีลนึง
แมวดื้อไม่ได้เป็นพวกขาเที่ยว ที่ดื่มนิดหน่อย
ใช้เวลาเหล่หญิง เหล่หนุ่มไปเรื่อย
หากสบโอกาส ก็เดินไปเจริญสัมพันธ์ไมตรี
แมวดื้อมักจะมองที่การเล่นของนักดนตรี หรือบางทีก็หลับตาตั้งใจฟังดนตรี
เสพแอลกอฮอล์เพิ่มระดับศิลปินเล็กน้อย
เป็นอีกคืนที่แมวดื้อหวลหากีต้าร์มาเล่น